آسمون خونه‌ی ماست | یک پلی‌لیست

- درtrack13
۶۴

فیلمی که اولش مینویسه بر اساس یه داستانِ واقعی رو تصور کنید! آره خودشه! همون حسِ عجیبِ رمزآلود! من این حس رو توی زندگیم خیلی دوست دارم و دوست دارم جاهای مختلف تجربه‌ش کنم.

شاید به همین دلیله که اینقدر دنبال داستان‌هام، نمی‌دونم، شاید هم اونا دنبال من میان. حتی وقتی موسیقی گوش می‌دم این افسون باهامه. بعضی وقت‌ها که یک آهنگ به دلم می‌شینه با خودم می‌گم «این حتما یه ماجرای  جالبی پشت خودش داره، برو و ته و توشو درآر!»

اینجا می‌خوام شما رو در جریان بخشی از این ته‌وتو‌درآوردن‌هام بذارم. طبق معمولِ TRACK13 با یک پلی‌لیست پنج‌آهنگی اومدم پیشتون. اسم این پلی‌لیست رو گذاشتم: “پلی‌لیستِ داستان‌ها”. هر آهنگی که توی پلی‌لیست گذاشتم علاوه بر فضا و موسیقی فوق‌العاده‌ای که داره، داستانی پشتش وجود داره که قراره براتون بگم! اینجا قرار نیست راجع به بندها و بیوگرافی‌ها حرف بزنیم، اونا رو خودتون اگه خواستید میتونید سرچ کنید، اینجا قراره چیزی بخونید که اگه گوگلش کنید همین سایت براتون باز میشه!

 

Lander Configuration – Nostalgic

 

 

انتخاب آهنگ اول سخت بود! پس قضیه رو کمی شخصیش کردم و اونی که داستانش برای من جذابتر بود رو گذاشتم! الان وقتشه دکمه پلی رو بزنید، این موزیک انقدر فوق‌العادس که احتمالا چیزی از ادامه حرف‌های من یادتون نمی‌مونه و برمی‌گردین دوباره می‌خونین ببینید چی داشتم میگفتم. (خودم پلی نمیکنم که حواسم باشه چی دارم میگم!)

قضیه مال ۴ سال پیشه، دوستی یه آلبوم بهم داد از گروه Lander Configurations و از اون موقع من معتادِ این آلبوم شدم. دو تا از آهنگای اون آلبوم یعنی Nostalgic  و Plastic Soldier برام حس عجیبی تداعی میکردن. باید به خالق اون آهنگ‌ها می‌گفتم که چه حسی نسبت به آثارشون دارم. راه ارتباطی با گروه رو پیدا کردم (مرسی فیسبوک) و بهشون پیام دادم: «وقتی به این آهنگ گوش می‌دم حس می‌کنم در محیطی جدا از فضایی که هستم قرار می‌گیرم، جایی که انگار جاذبه وجود نداره، مثل پرواز می‌مونه.»

چند روز بعد بهم جواب دادن. خیلی خوشحال شدم چون انتظار جواب نداشتم:

“مرسی بابت انرژی مثبتی که به ما میدی ماری عزیز، راستش رو بخوای من هم موقع نوشتن اون آهنگ‌ها همین حسی رو داشتم که تو الان داری!”

۴ سال گذشت و موقعی که داشتم این متن رو می‌نوشتم با خودم گفتم بزار دوباره بهشون مسیج بدم، ببینم کجان؟ چیکار می‌کنن؟ بهشون بگم که هر بار از آهنگ‌هاشون واسه دوستام می‌فرستم چقدر تحت تاثیر قرار می‌گیرن و این حرف‌ها (اینجا کمی شک کردم و گفتم اوه پس قانون کپی  رایت خارجیا چی میشه؟ پلیس اینترپل رو نفرستن سراغم! در هر حال مسیج رو فرستادم). خب همونطور که مشخصه جواب دادن وگرنه این بخش نباید انقدر طولانی می‌شد!

فهمیدم که گروه به دلایلی دیگه وجود نداره و الان Lander Configurations /از این به بعد بهش بگیم «لندر»/ یک بندِ تک‌نفره‌س، همون کسی که گروه رو راه اندازی کرده بود.

ریس /Ryse/ رهبر گروه، خیلی دوستانه برخورد کرد و وقتی علاقه من به آهنگ‌هاشون رو دید برای من عکسی از دفتری که اشعار (lyrics) آهنگ‌ها رو توش می‌نویسه فرستاد. حس نابی بود حرف زدن با کسی که ۴ ساله داری صداش رو گوش میدی.

یه مصاحبه‌ی گپ‌وگفت‌طور با ریس انجام دادم. بیاید براتون بگم چی شد.

ماری: خب ریس، می‌خوام بدونی که موسیقی پست‌راک در ایران طرفدارهای زیادی داره و در سال‌های اخیر بیشتر هم شده. من فکر میکنم که پست‌راک با احساسات و عواطف جوونای ایرانی خیلی سازگاره. دارم برای سایت سیزدهم یک پلی‌لیست جمع می‌کنم و قصه‌ی تو بخشی از این پلی‌لیست خواهد بود. ممنونم که برامون وقت می‌ذاری.

تو چطور وارد این موسیقی (پست راک) شدی؟ اصلا بگو برامون که از کجا شروع کردی؟

ریس: یک بار داشتم یک اجرای زنده‌ی رادیویی گوش می‌دادم از بند Silverchair. خیلی اجرای خوبی بود و تصمیم گرفتم روی کاست ضبطش کنم. توی این اجرا «دنیل جان» خواننده‌ی گروه، پنج تا از بهترین آهنگ‌های زندگیش رو معرفی کرد. یکی از اونها آهنگ Washer از بندی به اسم Slint بود که حسابی من رو برد تو خودم. حسابی مجذوب اون آهنگ و استایل موسیقی شده بودم. همون جا تصمیم گرفتم که از این به بعد ترانه‌هام و آهنگ‌هایی در همین قالب بسازم. با نواختن گیتار آکوستیک و ترجمه ریف‌هایی که برای گیتار الکتریک نوشته بودم شروع کردم.

تا حالا توی سبک دیگه‌ای نواختی؟

نه راستش به صورت حرفه‌ای توی ژانر دیگه ای کار نکردم و برای من موسیقی حرفه‌ای با پست راک شروع شد.

راجع به لندر برای ما بگو، چطور شکل گرفت؟

من و «مت» هر روز با هم می‌نواختیم. هر فرصتی که پیش می‌اومد با هم گیتار می‌زدیم. این قصه هفته‌ها ادامه پیدا کرد و از این نواختن‌های دوستانه کم کم ۴ یا ۵ تا کانسپت برای آهنگ درومد. گفتیم خب وقتشه که درامر و بیس اضافه کنیم. پس زنگ زدیم به چندتا از دوستامون!

توی لندر هم گیتار می‌زنی، هم خواننده هستی، و اشعار رو هم خودت می‌نویسی. پشت اشعارت و موزیک‌هات چه چیزی وجود داره؟ چه چیزی الهام‌بخش توئه؟

همه‌ش تجربه‌های عاطفیِ زندگی، احساسات و لحظاتِ مربوط به اونه. لحظاتی از زیبایی، عشق، از دست دادن و امید. صمیمیت‌ها و چیره‌شدن بر اندوه. الهاماتِ زیادی وجود داره که خیلی‌هاشون قابل توصیف نیستن. این الهام‌ها مثل یک عطر که توی فضا پخش می‌شه، میاد سراغم و آهنگ به طور جادویی شکل می‌گیره.

برنامه‌ات برای آینده چیه؟ آیا باید منتظر یه آلبوم جدید باشیم؟

می‌خوام برای آلبوم جدید لندر پلن بریزم. پروژه دیگه‌ای هم هست، اون پروژه با یک اسم جداگانه و بر پایه‌ی گیتار آکوستیکه. صادقانه بگم، من خوشحال می‌شم که از آدم‌های بیشتری که لندر براشون معنی‌ای داره بشنوم، این انگیزه‌ی زیادی به من برای ضبط آلبوم‌های بعدی میده.

در آخر، رایس، من کارهای عکاسی تو رو دیدم. به نظرم ارتباط جالبی بین آهنگ‌هات و اون جوری که دنیا رو می‌بینی و از اون عکس می‌گیری وجود داره. نظر خودت چیه؟ راستی یکی از عکس‌هات رو برای من بفرست که در این قسمت به متن‌ مصاحبه اضافه کنم.

میدونی، برای من خلاقیت ارتباط با جهانه، ما با هنر می‌تونیم همه چیز رو بیان کنیم و واسه همین من خودم رو با روش‌های مختلف هنری بیان و قابل درک می‌کنم. من عکس‌هام رو بدون حضور انسان توی کادر و یا با یک حضور مینیمال نقطه‌ای و متمرکز می‌گیرم. عکس‌ها موزیک رو در ذهن من ایجاد می‌کنن. هر عکسی آهنگی توی خودش داره. اندیشه و آگاهی پشت عکس‌ها و آهنگ‌های من یک چیزه: این که شما رو به سفر ببره.

عکس از: ریس
عکس از: ریس
عکس از: ریس

بچه‌ها، به نظرم هرکی با آهنگ لندر که اینجا هست حال کرد یه پیام برای صفحه فیسبوک Lander Configurations بفرسته. کلن به نظرم از اثر هر خالقی لذت بردید، بهش بگید حس‌تون چیه. خیلی بهشون انگیزه می‌ده برای ادامه دادن و خلق چیزهای قشنگ‌تر. در خیلی مواقع نمی‌تونیم یا نمی‌خوایم حمایت مالی  بکنیم، ولی می‌تونیم ازشون حمایت معنوی بکنیم.

 

Iday – Whale

 

دیدین یه روزایی بی دلیل ناراحتیم؟ ندیدین؟ مگه میشه فقط من اینجوری باشم؟ حتما میدونید چی میگم.

یکی از همون روزها بود (شب بود البته) و پوریا دوستم، آهنگ نهنگ یا همون Whale از Iday رو برام فرستاد. گرچه سلیقه‌اش توی موزیک با من فرق داره اما از انصاف نگذریم گاهی آهنگ‌های خوبی برام می فرسته، که از قضا اون شب هم از همون گاهی‌ها بود!

گذاشتم روی تکرار و نزدیک به ده بار گوشش دادم، صدای وال (نهنگ) داخلش فوق‌العاده برام آشنا و عجیب بود، و ناخوداگاه موقعی که صدای اون موجود عظیم‌الجثه در بک‌گراند آهنگ شنیده می‌شد، حسی از لطافت و ظرافت وجودم رو پُر می‌کرد.

شروع کردم به نقاشی کردن نهنگی که تو ذهنم ساخته بودم.

نهنگی سرمست در حالِ پرواز، نهنگِ شادِ من.

والی که من نقاشی کردم.

‌حالا اینجا رو گوش کنید، وقتی نقاشیم رو توی اینستاگرامم شِیر کردم یکی از دوستام برام تصویر کاور آهنگ رو فرستاد و دیدم که نهنگِ ایدِی هم داره پرواز میکنه! عجیبه، چرا پرواز رو متصور میشیم برای نهنگ‌ها؟

همین باعث شد که یه سرچ توی اینترنت بکنم و با داستان عجیبی روبرو شدم. هزاران تصویر از نهنگ‌ در حال پرواز که توسط آدمای مختلف کشیده شده بود. ولی قضیه چیه؟ این ایده از کجا اومده؟ کلی زیرورو کردم وب‌سایت‌ها رو و به این نتیجه رسیدم که:

نهنگ‌ها موجودات عظیم الجثه‌ای هستن که به طور میانگین ۱۸۰هزار کیلو وزنشونه! و با این وزن جهش‌های خارق‌العاده‌ای به سمت آسمون برمی‌داره. انگار که می‌خواد پرواز کنه. در واقع اسمی که واسه این جهش فوق‌العادش گذاشتن پرواز کردنه. همین قضیه دست‌مایه‌ی هنرمندها شده که نهنگ‌هایی در حال پرواز بکشن و حتی ویدئو بسازن، و حداقل توی تصاویر انتزاعی و خیالی، به رویای پرواز نهنگ‌ها جامه‌ی عمل بپوشونن.

حتی بعضی‌ها نشستن طراحی، ایده‌پردازی و تبادل‌نظر کردن که اگر تغییراتی در بدن وال‌ها صورت بگیره اون‌ها واقعن می‌تونن پرواز کنن. حتی دارن بحث میکنن بالای ابرها هم میتونن پرواز کنن یا نه؟ خب دنیا به دیوونه‌ها هم احتیاح داره به هر حال. عب نداره!

نظریه دیگه‌ای هم هست و اون اینه که اساساً مدل چرخش و شنا کردن وال‌ها توی آب بیشتر شبیه حرکاتِ پرواز کردنه.

راستی بند متال معروف گوجیرا (Gojira) هم آهنگی به اسم «Flying Whale» که شعری لطیف رو به متال‌ترین حالت ممکن می‌خونن.

 

Kwoon – I Lived On The Moon

شماهایی که الان دارید این رو می‌خونید مشخصه که از کدوم دسته آدم‌ها هستین:

اندیشه‌هایت را دنبال کن و به پرواز در‌آی

تمام آنچه که آرزویت هست را انتخاب کن،

امواج غول آسا، کرم‌های شب‌تاب…

رویا‌هایت تنها پوشش تو خواهند بود

راز‌هایت، مکان‌های مخفی‌ات… پسرم

هرگز مگذار آنها تلاش کنند، تا ذهنت را بدست گیرند

بسوی دور دست‌ها قدم بردار

پسرم…

این شعر بخشی از متن آهنگ I Lived on the Moon از بند Kwoon بود. یک بند پست راک فرانسوی که مشخصا سبک خودشون رو دارن و بهش وفادارن.

این آهنگ خودش یه داستانه! لازم نیست من چیزی براش تعریف کنم، ویدئوش رو ببینید! یه انیمیشنِ کوتاهه با سبکی فانتزی و کلاژ مانند.

 

The Evpatoria Report – Taijin Kyofusho

 

این هفت چهره خندون، هفت فضانورد فضاپیما کلمبیا قبل از اعزام به ماموریتشون هستن. فضاپیمای کلمبیا، اولین ماموریتش رو سال ۱۹۸۱ شروع کرد، این یکی از عکس‌هاشه موقع پرتاب به فضا:

این فضاپیما سال ۲۰۰۳ به سکان‌نداری ناسا و فضانوردهایی که عکسشون رو بالا دیدید عازم یک ماموریت مهم می‌شه در مورد تحقیقات میکروگرانشی و زمین‌شناسی و یک سری مباحث چندرشته‌ای و بینارشته‌ای. ولی روز ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ خورشیدی، وقتی داشت به زمین برمی‌گشت، یه سانحه پیش اومد، فضاپیما منفجر شد و همه‌ی هفت سرنشین کلمبیا کشته شدن.

تصور کنید کره آبی رنگ زمین رو از دور میبینی و میگی دارم میام، میام لمست کنم، بوت رو حس کنم، جاذبه‌ات رو قدر بدونم، میام تنی به آب بزنم و زیر نور خورشید گرم شم. به نظرم خیلی حس خفنیه و پر از دلتنگی. حالا تنها چیزی که بین محیط زندگیشون و فضایِ بی‌کران و سرد فاصله انداخته یه پوسته بی‌رنگه به اسم “جو”! از جو که رد شی توی زادگاهتی. زمینِ عزیز.

ولی تو راه برگشت همه چی درست پیش نرفت. در ابتدای ماموریت و هنگام پرتاب کلمبیا به فضا، قطعه‌ای از موزائیک محافظ حرارتی تانک سوخت کنده شد و به بال چپ اصابت کرد. این برخورد باعث شد یک شکاف در بدنه‌ی بال ایجاد بشه. موقع بازگشت به زمین به خاطر فشار زیاد و گرمای جو، بال از داخل کنده می‌شه و شاتل تکه‌تکه میشه. ۱۶ دقیقه دقیقه قبل از اتمام سفر و فرود روی سطح گرم زمین، فضاپیمای کلمبیا بعد از ۲۲ سال خدمت به بشریت، و انجام ۲۸ ماموریت مهم، منفجر میشه و هر هفت سرنشینش از بین میرن.

۲ سال بعد از این حادثه، یعنی در سال ۱۳۸۳، بند سوئیسی The Evpatoria Report به یاد این فضاپیما و سرنشین‌هاش آهنگی ساخت که به نظر من بهترین آهنگ این گروهه.

قبلن هم توی پلی‌لیست «پیامی از زمین»، ارشاد در مورد این آهنگ و این گروه صحبت کرده بود.

مکالمه‌ی رادیویی که اول آهنگ میشنوید توسط ناسا ضبط شده. این آخرین ارتباطشون با کلمبیا بود که داشتن شرایط ورود فضاپیما به زمین رو مهیا می‌کردن.

مکالمات از یه جایی به بعد یک‌طرفه میشه… اپراتور مرکز کنترل ناسا تکرار میکنه:

Columbia, Houston, UHF comm check

Columbia, Houston, UHF comm check

Columbia, Houston, UHF comm check

Columbia, Houston, UHF comm check

Columbia, Houston, UHF comm check

ولی از اون طرف خط کسی نیست که جواب بده. چون دیگه نه کلمبیا وجود داره و نه سرنشینی.

و بعد از این مکالمه‌ی یک‌طرفه آهنگ شروع میشه، با فضایی پر از استرس و امید، یه جاهایی ناامیدی، ترس از بازگشت، و در نهایت این ترانه با یک آرامش اجباری تموم میشه…

 

No Clear Mind – Dream is Destiny

 

 

می‌دونید، آهنگ‌هایی که داستانی پشتشون هست کم نیستن، کافیه کشفشون کنی. خیلی وقت‌ها گروه‌های موسیقی راجع به بک‌گراند آهنگ‌هاشون صحبت نمی‌کنن و اجازه میدن فقط کسایی که کنجکاون به داستان‌های رازآلود پِی ببرن! به نظر منصفانه میاد.

داشتم فکر می‌کردم که این پلی‌لیست رو چجوری تموم کنم،‌ مثلا یه آهنگ از Our Ceasing Voice‌ که برای یک حادثه تروریستی خوندن بذارم یا آهنگی از April Rain که بعد از مرگ “رابین ویلیامز” ساختن و داخلش از مکالمات داخل فیلم “مرد دویست ساله” استفاده کردن و موضوع مکالمات اینه که به خودت اجازه اشتباه کردن بدی. اما انتخابم در نهایت چیزِ دیگه‌ای بود. بهتون یه آهنگ شفاف و خالص میدم که داستانِ “خودتون” رو توش بسازید. آهنگی به اسم “مقصد رویا است”. بیاید داستانِ زندگی خودمون رو بسازیم، رویاهامون خیلی جدی‌تر از این حرف‌هاس که فکر می‌کنیم، در واقع رویاهای ما مقصد ما هستن!

برای دانلود فایل پلی‌لیست به حجم ۸۴ مگابایت برید توی کانال تلگرام سیزدهم.

 

درباره نویسنده

ماری جلیلی
هیچوقت شبیه قبل نیستم. از امتحان کردن چیزای جدید نمی‌ترسم. اگر بفهمم چیزی بده حذفش میکنم و چیز خوبی ببینم سعی می‌کنم به‌ دستش بیارم. می‌خوام یه سری از چیزهای باحالی که پیدا می‌کنم رو باهاتون به اشتراک بذارم.

نظر شما

  1. Avatar

    سلام ممنون خیلی خوب بودن مخصوصا سه و پنج. اولی منو یاد گروه مونو انداخت. یه آهنگی هم هست به اسم whispering whales از kamal از آلبوم whale meditation . فک کنم خوشتون بیاد.

    1. ماری جلیلی

      سلام سینا! خواهش میشه!
      مرسی بابتِ موزیکی که معرفی کردی! باحال بود.

  2. Avatar

    خب درست همونطور که حدس زدی، مجبور شدم موزیکو قطع کنم تا حرفاتو بخونم. حالا هم که داره بارون میا، چه ترکیبی بهتر از بارون، قدم زدن و گوش دادن به یه پلی لیست باحاله؟!
    متشکرم

    1. ماری جلیلی

      فرنوش! مرسی از خودت 🙂

  3. Avatar

    من چقدررررر دارم با سایت تون حال می کنم. من توی یه شرکت توریستی و گردشگری کار می کنم و محتوای سایت شما (متن ها و موزیک ها و همه چیزهای باحال دیگه اش) موتور روشن کننده منه 🙂 اولین برنامه سفر تنهایی به خارج از کشورم رو هم با انگیزه ای که شما بهم دادید، چیدم و تا دو ماه دیگه عازمم… خواستم تشکر کنم و بگم همیشه انقدر جذاب و باحال و دوست داشتنی و پر انرژی باشید دوستان ندیده و دیر آشنای من :***

    1. ماری جلیلی

      مرسی بهار جون، ای ول!!!! امیدوارم کلی تجربه های خفن به دست بیاری و بیای برای ما هم تعریف کنی :*

  4. Avatar

    سلام ماری
    خوبی؟؟ خوبم 🙂
    من اولش این پلی لیست و از کانال دیدم و دان کردم و اولین آهنگش که واسه لاندر هست و جداگانه دان کردم اونقدر عالی بود همین جوری نشسته بودم و گوشش میدادم باور کن همچین حسی نداشتم تا حالا انگاری رو زمین نبودم حسش اونقدر خوب بود که به خودم شک کردم که آقا من چیزی نزدم این جوری های شدم بعد از اون تا الان که بیشتره یه ماهه هر روز چندین بار باهاش حالت بی وزنی رو حس میکنم دوچرخه میرونم و ….
    قشنگ ترین حسی بود که تا حالا از یه آهنگ گرفته بودم بعدش که همین جوری سرچ میکردم تو نت در مورد این گروه صفحه سیزدهم اومد و الان که متنتو خوندم دیدم ای وایییییی نه من های نبودم این آهنگه بود که این همه خوب بود
    واقعنی ازت ممنونم به خاطر این آهنگای خوشگل که معرفی می‌کنی

  5. Avatar

    سلام خوبی خوبم 🙂
    دام نیومد نظرمو در مورد dream is destiny نگم
    از اولین لحظش که نت هاش آروم آروم شروع میکنن تا دونه به دونه ضربه هایی درامر میزنه رو حسش میکنم
    واقعنه واقعن حسش میکنم انگاری که خودم دارم درام میزنم یا اصلن این آهنگ مخصوص خودمه که فقط باید حسش کنم
    دیگه نمی‌دونم چجوری تشکر کنم ازت من خیلی خیلی کم نظر میزارم ولی دیگه نتونستم خودمو نگه دارم دوتا دوتا نظر میدم الان:)
    دمت گرمه گرم با این پلی لیست های معرکه ای معرفی می‌کنی

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام علی. خیلی خوشحالم این رو میگی و چقدر قشنگ در مورد آهنگ نوشتی. باز هم بیا پیشمون.

  6. Avatar

    میدونی که صدای نهنگی که تو بک گراند میاد صدای تنهاترین نهنگ دنیاست؟
    بهش نهنگ ۵۲ هرتزی هم میگن.این فرکانس صداییه که تولید میکنه. محدوده شنواییه نهنگ ها تا ۱۸ هرتزه پس کسی صداشو نمیشنوه و جفتی هم نداره
    و حتی مسیر مهاجرتش هم با بقیه متفاوته
    قصه تنهاییش خیلی برام جالبه

  7. Avatar

    الهام اعظمی

    در حینی که داشتم متن مربوط به گروه فضانواردا رو میخوندم آهنگ مربوط به یادبودشون رو پلی کردم. قلبم فشرده شد.۵ بار متن رو خوندم و ۱۰ بار به چهره تک تک فضانوردا خیره شدم. خیلی غم انگیز بود.

  8. Avatar

    من این مطلبو چند وقت پیش خوندم،ولی هنوز هر از چندگاهی دوباره میخونمش…خیلی دوسش دارم…حس خفنی داره…من قبلا فقط واسه دو سه تا موزیک کلاسیک اینکاری ک انجام دادیو انجام داده بودم،نمیدونم چرا دیگه ادامه ندادم…ولی… الان حس میکنم باید دوباره اینکارو انجام بدم…نمی دونم چطور باید تاثیر گذاری این مطلبتو بگم…ولی فقط خواستم بگم ممنون دمت گرم…خیلی??

    1. ارشاد نیک‌خواه

      مرسی شکیبا. اگه چیز باحالی از موسیقی‌هایی که گوش دادی نوشتی حتمن برام بنویس و بفرست برام که بذارم همینجا.

  9. Avatar

    نمیدونم چندساعته که فقط تو وبلاگ توام و دارم پلی لیستات و گوش میکنم حتی یادم نمیاد از گوگل کردن چی سر از اینجا دراوردم و کدوم کارم ناتموم مونده و حل شدم تو این ناکجا اباد! میخوام بهت بگم که تو این دوره تلگرام بازی مرسی که وبلاگ داری مرسی که اینجارو ساختی تا بتونم پیدات کنم خیلی خوشحالم که کشفت کردم.. پلی لیستات برام تموم اون چیزیه که از موسیقی میخوام..

  10. Avatar

    بالاخره آرامشیو که دنبالش بودم اینجا پیداش کردم.اما یه ترس کوچیک دارم نمیدونم بخاطر چیه!شاید بخاطر خیلی متفاوت بودن اینجاس.نمیدونم

  11. Avatar

    محمدامین

    این پست راک لعنتی…
    همینجوری سر صبی خواستم یه سر بزنم به آرشیو سایت و چیزای قدیمی ترو ببینم که برخوردم به این پلی لیست.ترکای دیگه رو شنیده بودم ولی ترک اول واقعا حالمو عوض کرد سر صبی.مرسی ماری و ارشاد

  12. Avatar

    از دیروز تصمیم گرفتم این طی الطول عمر رو استاپ کنم و ببینم دارم چکار کنم؟ دارم سعی میکنم خود خودمو از زیر تابویی از تحمیل ها، ترس ها، تقلید ها، خود سانسوریها، توهم ها و … پیدا کنم… ببینم و بکشمش بیرون. از دیروز حالم دگرگونه. چقدر دور شدم و چقدر گم شدم. دیشب تصمیمایی که باید امروز و فقط و فقط امروز عملیشون کنم رو نوشتم و اصلی ترینش خوندن وبلاگ های تو بود ارشاد و الان من چقدر خوشحالم از این طی العرض. ممنونم ارشاد و ماری و همه شما واقعیا که کمک میکنید واقعی بودنمون رو پیدا کنیم.

  13. Avatar

    این ترک نهنگ منو یارو کرد

کامنت بذارید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *