TRACK13 | اپیزود ۳ | A Message from Earth

- درtrack13
1502
۸

پاییز که می‌شه بی‌اختیار نمی‌رم اتاق جمشید، بلکه می‌رم سراغ فولدر Post Rock و اون رو کپی می‌کنم توی گوشیم. برای من موسیقی پست‌راک یعنی هوای ابری و بارون و پاییز و تنهایی. کلیشه‌اییه، نه؟ ولی راستش برام مهم نیست. پاییز که می‌شه یه غم خوشایندی رو همیشه با خودم دارم. و برام هیچ موزیکی غم‌آلودناک‌تر از پست‌راک نیست. بعضی وقت‌ها غم خیلی چیز دوست‌داشتنی‌اییه. داستان کوتاه «چهره‌ی غمگین من» رو خوندین، از «هاینریش بُل»؟ خیلی داستان خفنیه. توی اینترنت سرچ کنید هست برای خوندن. پست‌راک برای من یعنی این جمله از اون داستان:

اما در عین اندوه و غم، احساس شادی می‌کردم. آن‌جا ایستادن، دست‌ها را در جیب داشتن، به کاکائی‌ها نگریستن و غم‌خوردن، بسی زیبا بود.

پست‌راک موسیقی سرشار از صدای گیتار الکترونیک و درامز، فضاسازی‌های عمیق و اندوهه. اکثر پست‌راک‌ها بی‌کلام هستن. پست راک خیلی موسیقی درون‌گراییه و راستش من اون فولدر رو وقتی توی جمع هستم پلی نمی‌کنم. چون من رو می‌بره به اعماق. پست‌راک برای من یعنی لذتِ رنج. توی این پست سعی دارم این حس‌ها رو با یک پلی‌لیست ۵ آهنگه و معرفی پنج آرتیست خوبِ این سبکی براتون بفرستم.

راستی تا یادم نرفته، عکس کاور این پلی‌لیست رو از گالری اینستاگرام عباس محمدی برداشتم که یک اینستاگرامر باهوشه و خیلی هم دوستش دارم.

 

Bossk – Albatross

bossk

 

اولین آهنگ این پلی‌لیست رو از انگلیس و گروه بوسک شروع می‌کنم. این گروه خودشون رو پست‌متال می‌دونن، که کمی شدیدتر و خشن‌تر از پست‌راک هست، ولی این آهنگ‌شون جلوه‌ی کاملن آرومی از موسیقی این گروهه چون خیلی آرومه. در عین حال که افسار موسیقی‌شون رو شل کردن، ولی به جای داد زدن و ریف‌های شدید، موسیقی پرطنین و پر از فضاسازی رو برامون ساختن و اسمش رو گذاشتن آلباتروس، همون پرنده‌ی عظیمی که بر فراز دریا پرواز می‌کنه. آهنگ رو از چشمان یک آلباتروس در یک روز ابری بر فراز اقیانوس مواج گوش کنید.

 

The Evpatoria Report – Taijin Kyofusho

evpatoria-report-band

 

این آهنگ رو از یک گروه سوئیسی به اسم The Evpatoria Report انتخاب کردم. اسم آهنگ و اسم گروه پر از قصه و چیزهای جالبه. بذارید از اسم گروه شروع کنم: «گزارش ایفپتوریا». ایفپتوریا یا همون یفپتوریا یه شهر کوچیکه توی اوکراین که یه فرستنده‌ی رادیویی خیلی غول به اسم RT-70 radio telescope اونجاست و دیش این فرستنده جزء بزرگترین‌ها در دنیاست. یکی از کارهای مهم این تلسکوپ رادیویی ارسال «پیامی از زمین» هستش. پیامی از زمین یا همون A Message from Earth یک پروژه‌ی خفنه. یه سیگنال بسیار قدرتمند رادیویی هستش که در سال ۲۰۰۸ به سمت سیاره‌ی Gliese 581 c فرستاده شد.

evpatoria-report
فرستنده‌ی رادیویی RT-70 radio telescope در شهر یفپتوریا، اوکراین

محتوای این سیگنالِ ارسالی ما هستیم. من و شما و همه‌ی ساکنان زمین. اینکه اینجا روی کره‌ی زمین چه شکلیه و چیکار می‌کنیم و چه خبره. به امید اینکه اونا هم جواب ما رو بدن. اونا کی هستن؟ ساکنان احتمالی سیاره‌ی Gliese 581 c. دانشمندها فکر می‌کنن که این سیاره فاصله‌ی مناسبی از خورشیدِ خودش یعنی کوتوله‌ی قرمز Gliese 581 داره و دمای سیاره جون می‌ده برای حیات. احتمال داره موجوداتی مثل ما اونجا زندگی کنن و شاید پیام ما رو بگیرن. البته ما اسم سیاره رو گذاشتیم گلیسه‌ی فیلان، خودشون اگه اونجا باشن حتمن اسم بامصما‌تری برای سیاره‌شون انتخاب کردن. ما بهش پسوند «C» دادیم چون سومین سیاره از خورشیدشه.

این پیام قراره اوایل سال ۲۰۲۹ به اون سیاره برسه. جالبه بدونید حدود نیم میلیون نفر متشکل از سلبریتی‌ها و سیاست‌مدارها بازیگرها و فوتبالیست‌ها توی این پروژه شرکت کردن. بلاخره ۵۰۱ پیام متنی و نقاشی و عکس رو انتخاب کردن و فرستادنش.

اگه خودمون رو ستاره‌شناس و کیهان‌شناس جا بزنیم و مثل اونا بخوایم حرف بزنیم، این سیاره‌ی Gliese 581 c نسبتاً به زمین نزدیکه و فقط ۲۰ سال نوری با ما فاصله داره. کافیه سرعت نور بگیرید، از صیاد بندازید توی حکیم و سپس به سمت صورت فلکی ترازو خودتون رو شلیک کنید. بیست سال دیگه اونجایید. پیامی که اونا سال ۲۰۰۸ فرستادن الان حدود ۳۲ درصد راه رو رفته.

و اما اسم آهنگ… تایجین کیوفوشو یه کلمه‌ی ژاپنیه به معنای «اختلال ترس از روابط بین‌فردی». کسانی که این اختلال رو دارن خیلی آدم‌های بی‌اعتماد‌به‌نفسی هستن و معمولن این قضیه به خاطر اینه که از عملکرد بدنشون یا ظاهرشون خجالت می‌کشن. این عملکرد بدنی و ظاهر که این آدم‌ها ازش خجالت می‌کشن و به خاطر شرمسار هستن شامل چهره، بو، کردار و حتی نگاهشون می‌شه. اونا نمی‌خوان با حضورشون باعث شرمساری بقیه هم بشن.

 

Ef – Hello Scotland

ef

 

اِف یک گروه سوئدی از شهر گوتنبرگ هستن که از سال ۲۰۰۳ تا الان دارن موزیک می‌سازن. این آهنگ‌شون رو از آلبوم سوم‌شون به اسم «یا بهم زیبایی بده یا مرگ» انتخاب کردم. آهنگ ۱۲ دقیقه‌س (که البته این زمان برای آهنگ‌های سبک پست‌راک خیلی عجیب نیست) که فضاهای متفاوتی رو توش تجربه خواهید کرد. من که خیلی باهاش حال می‌کنم.

 

Ólafur Arnalds – For Teda

olafur-arnalds

 

اولافور آرنالدز یه نابغه‌ی موسیقی اهل ایسلند هستش که الان ۲۹ سالشه و خیلی هم خوش‌تیپه و کارش خیلی درسته. با پیانو و سازهای زهی و حتی بیت‌های الکترونیک آهنگ‌هایی می‌سازه که روح رو نوازش می‌ده. اولافور اخیرن با یه نابغه‌ی دیگه یعنی نیلز فرام خیلی رفیق شده و دارن یه کارهای باحالی می‌سازن. جالبه بدونید از سال ۲۰۰۹ اولافور یه سایدپراجکت دیگه راه انداخته به اسم Kiasmos که با این اسم هنری داره کارهای تکنوی خیلی خوبی درست می‌کنه. یکی از کارهای Kiasmos رو براتون می‌ذارم توی کانال تلگرام خودم که حال کنید.

 

MONO – Are You There

mono

 

این گروه ژاپنی قصه‌های زیادی برای گفتن داره و موزیک‌شون بسیار لایه‌لایه و عجیبه. ازتون می‌خوام با احتیاط به این گروه نزدیک بشید چون درگیرش می‌شید واقعن، و فضای موزیک‌شون بسیار پر از اندوه و شعف هستش. ژاپنی هستن دیگه! خیلی پیچیده و عجیب‌غریبن این ژاپنی‌ها. برای من «مونو» یعنی فضاهای وهم‌آلود، موزیکی با رنگ‌وبوی خودکشی و هاراکیری، غربت، روزهای خوشِ گذشته و فرهنگ ژاپن. موزیکی که براتون انتخاب کردم اسمش هست «اونجایی؟» که از آلبوم چهارم‌شون به اسم «اونجایی» انتخاب کردم. دقت کنید که اسم آهنگ سوالی هستش ولی اسم آلبوم نه. فضاسازی‌های مبتنی بر گیتار الکترونیک که اکثرن برخاسته از مغز متفکر گروه یعنی «تاکاکیرا گوتو» هستن برجسته‌ترین چیزیه که گروه «مونو» رو با اون می‌شناسن.

خب همه این گروه ژاپنی رو توی ژانر پست‌راک می‌دونن، ولی خود «تاکاکیرا گوتو» در مورد این قضیه می‌گه:

موسیقی چیزیه که ناگفته‌ها رو بیان می‌کنه، و این یعنی اصطلاح «پست‌راک» برای من هیچ معنایی نداره، چون موسیقی برای اینکه معنا پیدا کنه باید فراتر از ژانر بره.

این هم از پلی‌لیست پر از اندوه، خشم، پاییز، برف، و البته فضاسازی‌های برآمده از گیتار الکترونیک و درامز. همه‌ی این پلی‌لیست رو براتون گذاشتم اینجا که دانلود کنید. در ضمن می‌تونید همه‌ی پلی‌لیست رو از کانال تلگرام من هم بردارید. آدرس کانال هست:

www.telegram.me/sizdahom

درباره نویسنده

ارشاد نیک‌خواه
من همونی هستم که فکر می‌کنه زندگی یه جایی اون بیرون در جریانه و نه اینجا! همونی که هیچهایک می‌کنه! همون کوله‌گردِ جستجوگر. همونی که گم شده ولی باکی از این قضیه نداره چون باور داره که برای اینکه خودتو پیدا کنی اول باید گم بشی. من سفر می‌کنم ولی سفرهای من با سفرهایی که تو ذهن شماست ممکنه کمی تفاوت داشته باشه.

مطالب مرتبط

8 Comments

  1. پک با حال و بامسمایی بود و در کنار آهنگ‌ها، توضیحاتی هم که نوشته بودی، خیلی تکمیل‌کننده حس و حال موسیقی‌ها است.
    همیشه خوب و پر انرژی باشی.

  2. تمام این موزیکایی که معرفی کردی جز موزیک های مورد علاقه منه 🙂
    چقد خوبیم ما
    ارشاد ببین من چقد پیگیرتم خداوکیلی 🙂
    همه جا دارم بت مسیج میدم

  3. عااااالی بود
    دوست داشتم:))))

  4. Pingback: Five in the Morning - سیزدهم

  5. ershade aziz karet doroste
    ۳> bishtar website bia

  6. My dear one,
    On the way to my fucking workplace this morning, I was listening to this episode and all I can say is that those melodies left me shocked. Lately as I’m reading u and thinking about your mindset I’m becoming more and more sure that I should create the change and I will. Thanks for the insight and peace u brought into my life. Have never seen u or talked to u before but like u all my heart.
    Love,
    Sam

پاسخ خود را وارد نمایید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code