همه‌چیز درباره‌ی کوچ‌سرفینگ و اقامت رایگان در سرتاسر دنیا

«شما دوست‌های زیادی در سرتاسر دنیا دارید، فقط هنوز باهاشون ملاقات نکردین.»

این شعارِ سایتِ کوچ‌سرفینگ هستش. یک شبکه‌ی اجتماعیه برای مسافرهایی مثل ما: کسانی که کم‌هزینه سفر می‌کنن، شیرجه می‌زنن توی جامعه‌ و فرهنگ و زندگیِ شهرِ مقصد، هر جا می‌رن دوست‌های جدیدی پیدا می‌کنن، و به جای اینکه برن هتل، پیشِ همین دوست‌هاشون می‌مونن که از طریق این سایت پیدا کردن. توی کوچ‌سرفینگ /CouchSurfing/ یا همون «کاناپه‌گَردی» یا به قولِ بعضی‌ها «CS» پولی بین میهمان و میزبان رد و بدل نمی‌شه و همه چیز خیلی رفاقتی و بر مبنای اعتماده. یعنی عینِ هیچ‌هایکه، ولی برای اقامت. حالا بیاید بریم سر اصل مطلب و خیلی جمع‌وجو در مورد این سایت براتون صحبت کنم، اجزای مختلف سایت رو به صورتِ عملی براتون تشریح کنم و جوابِ سوال‌های اصلی که ممکنه در این خصوص به ذهنتون برسه رو بدم.

ولی قبلش بیاید داستان «کلِوِرسون» رو براتون تعریف کنم، آخه شما که می‌دونید، من عاشق داستان تعریف کردن هستم. «کلورسون کاروالیو» اینه:

cleverson

قیافه‌ی تنومند و ترسناکی داشت ولی دلش مثل یک گنجیشک کوچیک بود. کلورسون یکی از چندین مهمونِ خارجیه که از طریق شبکه‌ی اجتماعی کوچ‌سرفینگ باهاش آشنا شدم. اومد خونه‌م (اون دوران که ساکن بودم و خونه داشتم اینجوری سفر می‌کردم!) و یه دو سه روزی پیش‌مون بود، برامون پاستای برزیلی درست کرد (یادم رفت یاد بگیرم ازش، خیلی خوشمزه بود)، رفتیم مهمونی و اونجا براش تولد گرفتیم و خلاصه خاطرات خوبی رو با هم ساختیم.

کلورسون از یک خونواده‌ی پرجمعیت برزیلی بود که وقتی نوجوان بود با صددلار پول و یک پالتو که اون روزها برای هوای سرد اروپا اصلن مناسب نبود از برزیل به پرتغال مهاجرت کرد. کم‌کم برای خودش یه زندگی دست‌وپا کرد و الان توی هلند، دقیقتر بگم آمستردام، تکنیسین برقه. می‌گفت از همون اولش هم گوسفندِ سیاهِ گله بودم و انگار توی خونواده و اون محیطِ بسته و کوچیک جا نمی‌شدم. تا اینکه رفتم و دلم رو زدم به دریا تا رویاهام رو عملی کنم. هرجای دنیا هم که می‌رفت یه چیزی از اونجا روی بدنش خالکوبی می‌کرد. خیلی بچه‌ی مهربون و جالبی بود. این فقط یکی از تجربه‌های نابیه که من با کوچ‌سرفینگ داشتم. دوست‌های زیادی پیدا کردم که هنوز با خیلی‌هاشون در تماس هستم. مثلن چندروز پیش وقتی داشتم توی واتسَپ با «یولیتا» حرف می‌زدم بهم گفت:

screenshot_2016-12-11-12-34-18

اگه شما هم از آشنایی با آدم‌های جدید، پیدا کردن دوست‌های جدید فارغ از نژاد و مرزها و دین، سفر کردن با هزینه‌ی کم، اقامتِ رایگان در خونه‌ی محلی‌ها به جای هتل و شرکت کردن در دورهمی‌های خودجوشِ محلی در شهرتون (یا شهرهای دیگه) لذت می‌برید، باید یه سر به سایت کوچ‌سرفینگ بزنید.

ولی انگار یک سری سوالات در مورد این سایت هست که باید خیلی تخصصی و ریز بهش پرداخته بشه. من برای همین قضیه اینجام.

 

عضویت در سایت کاوچ‌سرفینگ (که همه‌چیش کاملن رایگانه) به چه دردهایی می‌خوره؟

به کلی درد می‌خوره، البته ایشالا هیچ وقت در زندگی درد نکشید! بهترین ماحصل کاوچ‌سرفینگ برای من این بوده که دوست‌های زیادی رو از سرتاسر دنیا، از مونیخ گرفته تا چین تا آمستردام تا همین تهران به واسطه‌ی همین سایت پیدا کردم و الان خیلی از شهرهای دنیا دوست و رفیق دارم که برم پیش‌شون بمونم. هنوزم با بعضی‌هاشون در ارتباط هستم و از راه دور تو سر و کله‌ی هم می‌زنیم. حالا بذارید بگم این سایت چه کارهایی می‌تونه براتون انجام بده و زندگی رو براتون قشنگ‌تر کنه:

پیدا کردن میزبان اگه مسافری و نمی‌خوای بری هتل بمونی، بلکه می‌خوای پیش یک محلی بمونی و شیرجه بزنی داخلِ اون جامعه‌ای که رفتی، نه اینکه مثل یک توریست از پشت ویترین همه چیز رو ببینی و بعد بری بگی «خداحافظ. خیلی قشنگ بود. دستتون درد نکنه».

پیدا کردن میهمان اگه مسافر نیستی ولی مسافرها رو دوست داری. اگه خونه داری و می‌تونی یه دو متر مربع از خونه‌ت رو بدی به یک مسافر که کیسه خوابش رو پهن کنه و بخوابه.

بیرون رفتن با یک غریبه و سپری کردن یک بعدازظهرِ بارونی باهاشون که فرقی نمی‌کنه مسافر هستی یا نه. ممکنه ساکن جایی باشی و به یک مسافر پیشنهاد بدی که «یه کافه‌ی باحال سراغ دارم، بیا بریم یه قهوه بخوریم.» یا اینکه رفتی پراگ، جا داری، ولی بدت نمیاد با یکی از اهالی پراگ بری بیرون و یکی دوتا کوچه‌پسکوچه‌ی باحال نشونت بده. حالا اگه بارون نیاد و اون بعدازظهر آفتابی بود چیکار کنیم؟! :-))

شرکت کردن در دورهمی‌های کاوچ‌سرفینگ که این هم فرقی نمی‌کنه مسافر هستی یا میزبان. هر روز در همه‌ی شهرهای بزرگ و برخی شهرهای کوچیک یه سری دورهمیِ خودجوشِ کاوچ‌سرفینگی برگزار می‌شه که می‌تونید بهشون بپیوندید و کلی دوست جدید پیدا کنید. خیلی از دوست‌های نزدیکم رو من از همین دورهمی‌ها پیدا کردم.

 

اگه برای عضویت توی کاوچ‌سرفینگ عجله داری اینجا کلیک کن، یه ایمیل و یه کلمه عبور بهش بده و توی سایتش ثبت نام کن و برگرد اینجا تا بقیه‌ی قصه رو برات بگم. یه کم سایتش پیچیده‌س برای اولین بار، ممکنه گم بشی. برگرد پیشِ خودم تا راه و رسم کاوچ‌سرفینگ‌بازی رو نشونت بدم.

 

این کاوچ‌سرفینگ که می‌گی امنه؟ یهو نریم خونه‌ی یه غریبه بعد سرِمون رو بِبُرن!

آره. امنه. به شرطی که یه سری موارد رو رعایت کنید و به یک سری نکات که بهتون می‌گم توجه کنید. همه‌ی این موارد امنیتی رو خودِ بچه‌های تیم کوچ‌سرفینگ تمیز و مرتب نوشتن توی سایت‌شون. من هم اون رو به زبونِ ساده ترجمه کردم و گذاشتمش اینجا براتون. حالا هِی برید بگید ارشاد بده.

 

 

چرا باید یه غریبه‌ی اروپایی به من اعتماد کنه و من رو به حریم خصوصیش، یعنی خونه‌ش، راه بده و بهم جا بده و بخواد با من دوست بشه؟

این مهم‌ترین و بهترین سوال دوران‌هاست. جوابش اینه: چون شما توی پروفایلتون بهش نشون دادین که آدم قابل اعتماد و باحالی هستی و اگه اون تو رو دعوت کنه یه چیزی به دنیاش اضافه می‌شه و اوقات خوشی رو با هم خواهید داشت! و اگه نتونی خودت رو خوب و باحال و قابل اعتماد معرفی کنی شکست خوردی و احتمال اینکه کسی بخواد در این فضای رقابتی باهات دوست بشه کمتر می‌شه. مهمه که چجوری خودتو پرزانته می‌کنی و چه تصویری از خودت نشون میدی. آیا خودت رو آدم قابل اعتمادی معرفی کردی؟ آیا پروفایل و حساب کاربری شما در کاوچ‌سرفینگ میگه که آدم باحال و خوش‌مشرب و معتمدی هستی؟ مثلن پروفایل من این شکلیه.

به قول یکی از بچه‌ها این قضیه مثل فروشندگی می‌مونه. شما وقتی در این سایت عضو می‌شید یک ویترین در اختیارتون قرار می‌ده که خودت رو توش بذاری، یعنی از خودت بگی، از خودت عکس بذاری، و کاری کنی که بقیه هم نظرات خوبی در مورد تو به جا بذارن. اینجا باید خودت رو یه جوری عرضه کنی که خریدار پیدا کنی. باید نشون بدی که اگه اون غریبه شما رو دعوت کنه به حریم خصوصیش، یه چیزی به زندگیش اضافه می‌شه. حالا اون یه چیز برای اون دوستمون می‌تونه اوقاتی خوش لب رودخونه‌ی «راین» و گذرِ عمر دیدن با یک دوستِ ایرانی‌ (یعنی شما) باشه، یا یادگرفتنِ طرزِ تهیه‌ی کوفته‌تبریزی (از شما)، یا یه قصه‌ی جالب درباره‌ی پدربزرگتون باشه.

 

حالا چه کنیم خودمون رو باحال پرزانته کنیم، قابل اعتماد جلوه کنیم و یه پروفایلِ خواستنی بسازیم؟

ببینید، شما برای اینکه یک پروفایلِ خواستنی در کوچ‌سرفینگ داشته باشید، باید روی سه تا جنبه‌ی پروفایل‌تون کار کنید. یعنی ویترینِ جذابِ شما در کوچ‌سرفینگ سه تا پارتیشن اصلی داره که باید روی هرسه‌تاش کار کنید.

پارتیشن اول) درباره‌ی من. چیزهایی که خودتون درباره‌ی خودتون نوشتید. اینجا دروازه‌ی ورودیِ دیگران به پروفایل شماست. همه اول میان اینجا رو می‌بینن و طرز فکر اولیه‌شون در مورد شما شکل می‌گیره. یه قسمتی از پروفایل‌تونه که به معرفی خودتون اختصاص داره. اینجا به ملت می‌گید کی هستید، چه جور آدمی هستید، چی دوست دارید، چی گوش می‌دین، چرا توی کوچ‌سرفینگ عضو شدین، و از این دست مسائل. عکس پروفایل‌تون هم توی این قسمت قرار می‌گیره. یه بار میزبانِ یک پسر سوئدی شدم گفت «عکس‌ها برای من خیلی مهمه. من هیچ وقت نمی‌رم سراغ کسی که عکس پروفایلش اینطوریه که دست به سینه رو به دوربین جلوی یک بنای تاریخی یا یک آبشار وایساده و یک عینک آفتابی به چشمشه.» یه کم شور و انرژی به عکس‌تون بدین. لبخند بزنید یا بخندید (این تو ناخودآگاه طرف مقابل تاثیر داره). اگر هم نمی‌خندید عکس‌تون از لحاظ زیبایی‌شناختی قشنگ باشه. مثلن یک پس‌زمینه‌ی مینیمالیستیِ تک رنگ (عکس پروفایل الانِ من توی این ژانر قرار می‌گیره) یا دو رنگ داشته باشه که جلب توجه کنه (فراموش نکنید که چشمِ آدمیزاد اول عکس‌ها رو می‌بینه و بعد متن‌ها رو، و در این بازار رقابتی مهمه که توجهات رو جلب کنید).

توی یک مقاله‌ی تر و تمیز به اسم خودآموز کوچ‌سرفینگ تک‌تک اینا رو براتون تشریح کردم و به صورتِ خودآموز و قدم‌به‌قدم براتون نوشتم که چجوری ثبت‌نام کنید، قسمت‌های مختلف پروفایل چیه، و اینکه این باکس‌ها رو چجوری پر کنید و توشون چی بنویسید که یک پروفایلِ درخورِ باحالیّتِ خودتون داشته باشید.

پارتیشن دوم) فولدر عکس‌ها. هیچ وقت اهمیت فولدر عکس‌هاتون رو دست کم نگیرید. مجموعه عکس‌هایی که اینجا می‌ذارید خیلی مهمه. عکس‌هاتون باید نشون بده که شما آدم باحال، (ترجیحن) سفربرو، شاد، و اجتماعی هستید. در این قسمت هرچی بیشتر عکسِ خوب بذارید بهتره. یه نکته: فقط عکسِ تکی از خودتون نذارید. چندتا عکس هم باشه که نشون می‌ده شما دوست‌های زیادی دارید (هم پسر و هم دختر) و بقیه هم شما رو دوست دارن و بهتون اعتماد دارن (به ناخودآگاهِ اون مسافرِ ایرلندی فکر کنید که داره پروفایل شما رو نگاه می‌کنه). توی خودآموز کوچ‌سرفینگ براتون توضیح دادم که کجا چی آپلود کنیم.

 

پارتیشن سوم) توصیه‌نامه‌ها. توی زبون کوچ‌سرفینگی به این قسمت می‌گن «رفرنس» /به انگلیسی Reference/. از این به بعد هم ما بهش می‌گیم رِفرنس. این قسمت دیگه دست شما نیست. اینجا یک قسمتی از سایته که بقیه‌ی اعضا نظرشون در مورد شما رو می‌نویسن. مثلن آخرین رفرنس من این‌شکلیه:

این رو نیومی دختر بلژیکی که چند وقت پیش اومد پیشم، وقتی برگشت بلژیک برام نوشته. نوشته که آره، «من رسیدم تهران تنها بودم ولی ارشاد کاری کرد که خیلی بهم خوش گذشت، من رو برد مهمونی و خیلی خوش گذشت و این داستان‌ها.» خودتون رو بذارید جای یک خارجی که داره میاد ایران. ترجیح می‌دین پیش کسی بمونید که هیچ رفرنسی نداره یا اینکه برید پیش کسی که چندین رفرنسِ مثبت از مسافرهای دیگه داره؟ اگه اینجا کلیک کنید وارد صفحه‌ی مربوط به رفرنس‌های من می‌شید. فکر کنم توی این پنج سال حدود ۵۸ تا رفرنس جمع کردم که خیلی در جلب اعتماد تاثیرگذاره.

 

وقتی ویترینِ ما خالیه و هیچ تجربه‌ی کوچ‌سرفینگی نداریم، رفرنس از کجا بیاریم؟

خب حق داری واقعن. قضیه‌ی رفرنس و اعتماد مثل قضیه‌ی کار و سابقه‌کار می‌مونه. برای اینکه کار پیدا کنی باید سابقه‌کار داشته باشی! و برای اینکه سابقه‌کار داشته باشی باید کار کرده باشی! برای اینکه بهت اعتماد کنن باید رفرنس داشته باشی و برای اینکه رفرنس داشته باشی باید آدم‌ها بهت اعتماد کرده باشن و اومده باشن پیشت تا برات رفرنس بنویسن. برای توصیه‌نامه گرفتن هم باید از یک جایی شروع کرد دیگه! اینجاست که من وارد عمل می‌شم و دوتا روشِ خوب براتون دارم:

روش اول) از دوست‌هاتون که توی کوچ‌سرفینگ هستن بخواید براتون توصیه‌نامه بنویسن. شما هم براشون بنویسید. مثلن بگید که آره «من و شراره رفتیم بیرون، اون کاخ نیاوران رو بهم نشون داد و منم چندتا نکته‌ی عکاسی یادش دادم. شراره خیلی خوش‌مشربه و همیشه لبخند می‌زنه و دوستِ خیلی خوبیه. بهتون توصیه می‌کنم اگه رفتین تهران حتمن شراره رو ببینید چون جاهای باحالی از شهر رو بلده و می‌تونه بهتون نشون بده.» مهم نیست که شراره ایرانیه، کسی نمی‌فهمه. در واقع اون خارجی کارآگاه علوی نیست که بیاد بشینه ببینه کدوم یک از این رفرنس‌ها دوستات هستن یا نیستن. مهم اینه که باید از یه جایی شروع کرد و دوست‌های نزدیک شروع خوبی هستن.

روش دوم) برید توی این ایونت‌هایی کوچ‌سرفینگ شرکت کنید که همه روزه در شهرهای بزرگ برگزار، و گاهی در شهرهای کوچیک‌تر برگزار می‌شن. اونجا با بقیه‌ی اعضای کوچ‌سرفینگ دورهمی داشته باشید، دوست‌های جدید پیدا کنید، و برای هم «رفرنس» بنویسید. خیلی از دوست‌های نزدیکم رو مدیون همین ایونت‌های سایت هستم.

 

خب این هم از قسمت اول مجموعه‌ی کوچ‌سرفینگ و اقامت رایگان در همه‌جای دنیا. یه کم به طور کلی کوچ‌سرفینگ رو براتون معرفی کردم و گفتم چی هست و به چه دردی می‌خوره و برای اینکه ما هم تجربه‌های موفقی توی این جامعه‌ی باحال و پر از زندگی و عشق داشته باشیم چه کارهایی باید بکنیم. حالا می‌خوام کمی تخصصی‌تر به قضیه بپردازیم و جزء به جزء سایت رو براتون کالبدشکافی کنم چون اولین بار که عضو سایت می‌شید ممکنه کمی بترسید چون در نگاه اول محیط آشفته و هردم‌بیلی داره. حالا می‌خوام مثل این کتاب‌های خودآموز، با تصویر و توضیح و اینا، کوچ‌سرفینگ‌بازی رو یادتون بدم و برای بخش‌های مختلف سایت، مثال‌های خوبی براتون بیارم که یک پروفایل باحال چه شکلیه.

نظر شما

  1. خیلییی خوب بود دمتم گرم 😍😍
    ولی نیاز به یه زبان فول اچ دی داره ارتباط برقرار کردن با مسافران خارجی😜

    1. ارشاد نیک‌خواه

      اجازه بده باهات مخالفت کنم. برقرار کردن ارتباط با خارجی‌ها زبان پیشرفته نمی‌خواد، فقط کافیه شیرجه بزنی توش و می‌بینی که چقدر راحت می‌تونید حرف هم رو به بفهمید و همدیگرو حالی کنید.

    2. علیرضا روشنایی

      کاف-الف عزیز سلام. من هم تا همین چندی پیش نظرم با نظر شما موافق بود، تا اینکه دقیقا هفته پیش یعنی ۲۸ اردیبهشت (تاریخ نوشتم که باورت بشه چقدر نزدیکه) من و همسرم سه سفر ۲ روزه رفتیم کاشان. دست برقضا و خیلی اتفاقی یه زن و شوهر ایتالیایی دیدیم و سرحرف باز شد و فهمیدیم اومدن ایران گردی. نهار مهمونشون کردیم و خلاصه با ماشین ما باهم ابیانه رفتیم و برگشتیم و خلاصه کلی بهمون خوش گذشت.
      کل مسیر تونستیم باهم انگلیسی دست و پا شکسته حرف بزنیم! و درنهایت کلی اصرار کردن که بریم ونیز پیششون و یه هفته خونشون بمونیم به پاس مهمون نوازیمون!
      و الان که این کامنت رو مینویسم شاید باورت نشه اونقدر تو زبان انگلیسی اعتماد بنفس پیدا کردم که باورت نمیشه.
      نکته خوبش این بود که هممون سطح زبانمون یکسان بود و بالاخره میتونستیم منظور همو متوجه بشیم.
      من و همسرم تصمیم گرفتیم باز هم از این کارا بکنیم و هاست خارجی ها بشیم.

  2. سلام،
    من عضو کوچ سرفینگ هستم. هنوز فرصت میزبانی/مهمانی نداشتم ولی خب…
    نکته های جالبی نوشتید.
    یه سوالی که همیشه برام مطرحه اینه: شما(یا کلا ایناییکه این شکلی سفر میکنن، مخصوصا هیچهایکر ها) ، بنظر میاد پول قابل ملاحظه ای دارین و غم بیپولی ندارین که اینجوری ازاین شهر به اون شهر هیچهایک میکنید. منبع درآمد شما چیه؟ چجوری هم پول در میارین و هم سفر؟ (میدونم این مدلی سفر رفتن خرجش کمتره ولی خب همونم پولیه که باید از یجا بیاد تو جیب شما! مگه نه؟)

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام آلتای جان. راستش غم پول همیشه هست. ولی باهاش کنار اومدیم. یه منابع درآمدی باید داشته باشی که بتونی اینجوری، همیشه در سفر باشی. حالا یه پست می نویسم و در مورد این سبک زندگی و روش های کسب درآمد بیشتر توضیح میدم. مرسی که یادآور شدی این نکته رو.

  3. ارشاد میگم این ایونت هایی که کوچسرفینگ میذاره تو تهرانم هس!؟من راستش زیاد انگلیسیم خوب نیس و نمیدونم تو چه قسمت سایت برا این توضیح داده..میشه یکم اگاهم کنی تو؟😃😉

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام فاطمه جان. خوبی؟ آره توی تهران هم ایونت های زیادی برگزار میشه. یه بار با کسی که انگلیسی بلده برو پشت سیستم و روی قسمت Events کلیک کن تا بهت بگه چه خبره و چی کجا داره برگزار میشه.

  4. سلام
    ارشاد؟
    فقط کلی مرسی ..کلی ها!!

  5. باورم نمیشه تو ایران یه همچین کاری داره انجام میشه .
    من سن و سالم کم بود بابام مسافر ژاپنی میاورد خونمون ( دوستای ژاپنی داشت ) ۱۷ سال پیش خیلی دوست داشتم سفر برم مثل همونا ک از ژاپن اومدن خونه ما ایران رو ببینن ، وقتی میبینم یکی هست که اونقدر ساده و شیرین مینویسه ک شوق سفر رفتن تو چشمای ادم معلوم میشه .
    واقعا لذت بردم از توضیحاتت ،ولی یه مشکلی ک اکثر ما توی ایران داریم اینه ک زبان مون ضعیف یه راه نشونمون بده برای این مشکل ک توی ایونت بعدی قسمت بشه ببینیمت

  6. سلام دوستان .شب بخیر.به سایت کوچ سرفینگ حتما سر بزنید

  7. خسته نباشی پسر جون

  8. ارشاد من الان تو پیچیدگیش گم شدم 🙁

    کمک

    1. ارشاد نیک‌خواه

      پیدا شدی یا چی شدی؟ سجاد! سجااااااد! کوشی؟ اگه صدامو می‌شنوی جواب بده!

  9. چرا من نمیتونم شیرجه بزنم تو سایت ؟؟؟؟؟؟؟؟ فیلتر شکن میخواد ؟؟؟😱 😨

      1. دقیقا چرا فیلتره؟؟؟
        مگه سایت فروش اسلحه است؟؟؟

        کارت درسته ارشاد جان
        با این که همیشه سفر هام مثل اکثر آدم ها تو یه حالت خاص بوده ( مثلا از قبل محل اقامت و استراحت و رستوران و همه چیز مشخص بوده و برنامه سفر کاملا روشن بوده و همسفر ها همیشه آشنا بودن)
        اما با خوندن این مطلب دوس دارم بقول خودت بزنم تو اجتماع.
        البته بگم من همیشه خجالتی بودم
        و
        بدبین متاسفانه

        1. ارشاد نیک‌خواه

          سلام امید. دیگه ظاهرن ترجیح دادن برای امنیت کشور بهتره سایت رو فیلتر کنن!

          هم خجالتی بودنت رو درک می‌کنم و هم بدبین بودن رو. و بدون من هم اینجوری بودم. ولی آروم آروم… جاده به جاده و روستا به روستا و شهر به شهر دیدت عوض میشه، تمرین می‌کنی و کم‌کم همه چی عوض میشه. بسیار سفر باید، با تاکید روی بسیار.

  10. سلام.
    ارشاد جان
    اولا خیلی عالیه کارت دمت گرم.
    دوما یه سوال . توو کوچ سرفینگ برای اینکه درخواست بدی به یه میزبان باید تمام مراحل پروفایل کامل بشه که یکی از اونا verify کردنه که باید visa card اد کنیم.
    ما که نداریم چیکار کنیم عشقی؟

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سجاد جان تا جایی که یادمه ویزا کارت یه چیز اختیاریه و اجباری نیست.

      1. سلام اقا این نوشته در مورد زبان که چجوری یادش گرفتی کجاس منم برم بخونم 🙂

    2. اجباری نیست ولی برای اینکه به کسی پیام بدید حتما باید عکس آپلود کرده باشید وگرنه نمیشه پیام داد

  11. من با این سایت از وقتی که نوشتی چطوری زبان رو خودت یاد گرفتی آشنا شدم خیلی جالبه حداقل چیزی که برای آدم داره اینه که خیلی کمک میکنه که دنیای آدم انگلیسی بشه ❤🙌☺

  12. سلام .متن های شمارو برای بار اول بود که میخوندم همه چیز خیلی زیبا دل نشین بود و برام جالب که اولین نفری هستین که دوست دارید تجربه های سفرتون و زندگیتون رو به ادمهای دیگه انتقال بدین اونم رایگان…خیلی دوست دارن اگر کاری میکنن به بقیه نگن و یا ازتوش پولی در بیارن(که البته اصلا هم بد نیست و فقط به طرز فکر ادم ها بستگی داره) در کل موفق باشید ….

    1. ارشاد نیک‌خواه

      مرسی مسعود جان. من سهم خودم از دنیا رو گرفتم (و هر روز دارم می‌گیرم) و به نظرم باید به همون اندازه پس بدم. اینجوری باحال‌تره.

  13. سلام، چرا محل زمدگی رو قبول نمیکنه که ثبت نام کامل شه؟ صفحه اول اسمو میگیره تو صفحه دوم ادرس رو نمیگیره ؟! 😏

  14. سلام ارشادجوووووون خوبی؟

    جدیدا برای وریفای کردن اکانت کوچسرینگ نیازه یا ویزا کارت داشته باشیم یا حساب پی پال؟ چه کنیم؟

    1. ارشاد نیک‌خواه

      جدی؟ اطلاعی از این قضیه ندارم. البته وریفای کردن خیلی هم مهم نیست. من که وریفای نکردم.

      1. اره داداش. با اینکه یک روز از ساخت اکانتم میگذره دوتا جواب گرفتم که یکیش تقریبا مثبت بود یکیش منفی.
        https://www.couchsurfing.com/people/alireza-gerami-2 اینم ادرس پروفایلم. اگر امکان داره ببین خوبه غلط املائی نداره ؟ باعث افتخارمه باهات آشنا شدم واقعا سایتت عالیه. شیراز امدی خوشحال میشم باهات بیشتر آشنا بشم.

  15. سلام ارشاد جان من تا قسمت creat account توی app میرسم و ایران رو وارد میکنم اما این قسمت فعال نمیشه و جلو تر نمیرم،سایت هم برام باز نمیشه….تو روووو خدا کمکم کن…تمام ادرسای کمکی هم که گذاشتی و تست کردم،باز نمیشه خب….

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام مینا. فکر کنم باید از توی سایتشون ثبت نام کنی.

  16. ممنون ….سایت هم باز نمیشه واسم……باید ی راهی واسش پیدا کنم

    1. سایت فیلتر شده و برای استفاده از سایت باید از فیلتر شکن استفاده کنی .

کامنت بذارید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *