هیچهایک چی هست؟

What-is-hitchhiking

هیچهایک یعنی مرامی‌سواری. یه روش ارزون، کمی سخت، و البته پر از ماجرا و قصه‌س برای مسافرت کردن. هیچهایک یه روش (اقتصادی و بسیار هیجان‌انگیز ولی نسبتاً سخت) برای رفتن از نقطه‌ی الف به نقطه‌ی ب هستش. یعنی تو نقطه‌ی الف بغل جاده وایمیسی، دستت رو به سمت جاده دراز می‌کنی و به ماشین‌ها لبخند می‌زنی تا بلاخره یکی بزنه بغل تا سوارتون کنه. بعد می‌ری جلو و ازشون می‌پرسی که آیا یه همسفر می‌خوان و اینکه تمایل دارن شما رو بدون پول تا یه جایی برسونن؛ هرجایی که به مسیر آقا/خانم راننده بخوره، و تو مسیر شما به سمت نقطه‌ی ب باشه. هیچ‌هایک کردن یه قلق‌های ریزی داره که اینجا همه‌ش رو براتون گفتم. البته خودتون هم با یکبار سفر کردن همه‌ش رو استاد می‌شید.

فرهنگستان ادب فارسی کلمه‌ی «رایگان‌سواری» رو برای هیچهایک پیشنهاد داده که به نظر من ناقص ترجمه شده چون در این روش سفر کردن رایگان بودن خیلی مهم نیست، بلکه تجربیات و ماجراهاشه که این سبک رو اینقدر خاص می‌کنه. پس «رایگان سواری» چه ترجمه‌ی مضخرفیه؟ در عوض دوستی کلمه‌ی «مرامی‌سواری» رو پیشنهاد داده بود که به نظرم نزدیک‌ترین ترجمه‌ی فارسی کلمه‌ی هیچهایک هستش و شاید بهتر باشه ترویجش بدیم و ازش استفاده کنیم. تو ادبیات داستانی ایران بهش «اتواستاپ» هم می‌گن که همون معنی فرانسوی کلمه‌ی هیچهایک می‌شه. مثلن تو ناتورِ دشت یه جایی هولدن به اون دختره می‌گه بیا فرار کنیم و تا فیلان جا اتواستاپ کنیم. یا کتاب معروف داگلاس آدامز به اسم A Hitchhiker’s Guide to the Galaxy رو آرش سرکوهی اینجوری ترجمه کرده: راهنمای کهکشان برای اتواستاپ‌زن‌ها، که خیلی کتاب باحالیه، ترجمه‌ش هم خیلی خوبه و خوندنش واقعاً توصیه می‌شه.

سفر به روش هیچهایک یه هیجان خاصی داره و پر از داستانه، همه‌چیش غیرقابل‌پیش‌بینیه و راننده‌هایی که توقف می‌کنن و شما رو سوار می‌کنن آدم‌های باحال و جالبی هستن. برای من که روزهای زیادی تو جاده‌ هستم و سفر به یک سبک‌زندگی برام تبدیل شده کلی صرفه‌جویی اقتصادی داره. اینجوری آلودگی هوا هم کمی کمتر می‌شه چون خودروی تک‌سرنشین رو به خودروی دوسرنشین تبدیل می‌کنی! البته سفر با اتوبوس و قطار هم دوست دارم. کلن بالا و پایین رفتن با کره زمین رو دوست دارم برای همین سفر زمینی رو ترجیح می‌دم.

هیچهایک کردن (یا همون مرامی‌سواری) روحیه‌ی خاصی می‌خواد. من یه چک‌لیست تهیه کردم که خودتون رو باهاش بسنجید و ببینید اهلش هستید یا نه:

 

هیچهایک برای کسانی مناسبه که:

  • ماجراجو هستن و کنجکاو. دوست دارن شیرجه بزنن به سوی ناشناخته‌ها.
  • چالش‌پذیر هستن و دوست دارن گاهی خودشون رو پرت کنن تو بوته‌ی آزمایش.
  • کسانی که خیلی پول ندارن.
  • کسانی که فکر می‌کنن هنوز خوبی و اعتماد به همدیگه توی دنیا هست.
  • کسانی که سَبُک سفر می‌کنن. سبک از همه نظر. روانی، فکری، جسمی، کوله‌پشتی.

 

هیچهایک برای این آدم‌ها مناسب نیست:

  • کسانی که دید کلاسیکی به سفر دارن و فکر می‌کنن سفر حتمن باید لوکس باشه.
  • کسانی که بدون برنامه و بدون مقصد نمی‌تونن مسافرت کنن.
  • خانواده‌ها.
  • کسانی که غرغرو هستن (البته این جور آدما خودشون از غر زدن لذت لحظه‌ای می‌برن ولی دهن اطرافیان و همسفرهاست که اینجا سرویس می‌شه)
  • کسانی که فکر می‌کنن دنیا جای تاریکیه و همه‌ی آدم‌ها خبیث هستن و می‌خوان یا تو رو بچاپن یا اینکه اذیتت کنن یا بهت تجاوز کنن و یا اینکه تو رو (بعد از شکنجه‌های فراوان و جورواجور) به قتل برسونن!

 

همین دیگه. خودتون ببینید جزء کدوم دسته هستید. اگه دیدین جزء گروه اول هستین، آمادگی فکری و جسمی لازم برای این شکل سفر رو دارید، یه سری نکته‌ی آموزشی در مورد هیچهایک (مرامی‌سواری) و یک سری نکته‌ی امنیتی براتون دارم که حتمن قبل از جمع کردن وسیله‌هاتون برای سفر هیچ‌هایکی یه نگاه بهش بندازید. و اگه هنوز آمادگی هیچهایک رو ندارید اصلن مهم نیست. هیچهایک نکنید. این همه روش دیگه برای مسافرت کردن هست. مهم اینه که بزنید بیرون. نباید وایسیم.

13 Comments

  1. اقا خونواده هم میتونه. خودم دیدم تو گرجستان :دی

    1. ارشاد نیک‌خواه

      تونستن که غیرممکن اصلن وجود نداره 🙂 ولی من خودم با زن و بچه‌م هیچهایک نمی‌کنم :))

  2. خیلی ها هستن همه این شرایط هارو برای سفر دارن اما خانواده قبول نمیکنه، خصوصا برای ما دخترا که اختیار خودمون هم دست خودمون نیست..‌😖
    من پیح بیشتر هیچهایکر هارو دنبال میکنم اما هیچکس در این مورد توضیحی نداده، یعنی این دخترایی که الان هیچهایکرن و راحت سفر میکنن، یه روزی تصمیم گرفتن که برن سفر به خانوادشون گفتن اونا هم قبول کردن به همین راحتی؟؟؟
    کاش میشد یه توضیحاتی هم در این باره بدید واقعا ادم نمیدونه تو این شرایط باید چکار کنه 🙁

    1. حقیقتش اینه که من که پسر هستم هم مثل شما داستانم غم انگیزه 😁😁 واقعا هیچ جوره نمیگنجه تو مخ پدر و مادرم که بخوان بهم اجازه بدن همچین کاری بکنم ،در کل شاید شرایط برای دخترا سخت تر یا خیلی سخت تر باشه اما همه چی بر میگرده به خونواده !! خیلی خوب میشه اگه اقا ارشاد یچیزایی در این باره هم برامون بداره

  3. یه چند تا بیان پایه شن بریم😊

  4. یعنی واقعا نمی شه با برنامه ریزی هیچ هایک انجام داد؟ یعنی طول مسیر مسافرت رو کوتاه تر کرد و برنامه ریزی بهتری برای زمان رسیدن به مقصد، محل اقامت و … انجام داد؟

    1. ارشاد نیک‌خواه

      چرا میشه. البته اگه مقصد داشته باشی. ولی بیشتر اوقات من مقصدی ندارم. می‌رم که ببینم جاده برام چی داره. ولی وقت‌هایی که مقصد دارم توی ذهنم براش برنامه‌ریزی کوچیکی می‌کنم و قبل از اینکه برسم به مقصد وضعیت اقامت رو مشخص می‌کنم.

  5. خیلی خوبه سایتت آقا ،
    خدا بذرتو زیاد کنه .
    برامون ازینکه چه اشتباهایی ام می شه تو سفر کرد بنویس ما نکنیم.

    1. ارشاد نیک‌خواه

      مرسی واقعن. لطف داری. چندتا از اشتباهاتم رو توی مقاله‌ی «سختی‌ها و ناامنی‌های هیچ‌هایک» نوشتم. خوندیش؟ یا می‌تونی روی برچسب «اشتباه‌های من» توی قسمت برچسب‌ها کلیک کنی.

  6. من جزو گروه دومم و قاعدتا دلایل محکمه پسندی براش دارم و کلا آدم سفر نیستم،چه برسه به سفر اینجوری.
    نمی گم غیرممکنه ولی خیلی فانتزی به نظر میاد.یادمه چندسال پیش یکی یه نظرسنجی گذاشت و گفت فقط پسرا جواب بدن.سوال این بود که اگه نصف شب کنار جاده یک دختر چمدون به دست ببیننن چی کار می کنن؟و اکثریت گفته بودند همون کاری رو می کنیم که دخترا ازش می ترسن!!

    1. ارشاد نیک‌خواه

      به همین دلیل نصف شب، تنهایی وایسادن کنار جاده، اصلن ایده ی خوبی نیست. ولی اگر هم اینجوری شد، میشه شرایط رو مدیریت کرد و خودت رو به یک جای امن برسونی و بری به سمت آدم های قابل اعتماد.

پاسخ خود را وارد نمایید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code