چجوری با کراودفاندینگ دوربین عکاسی خریدم

- درسفرِ زندگی
534
۳
عکس: کیوان کیانیانعکس: کیوان کیانیان

من اولِ همین امسال یه آرزو کردم و برای رسیدن بهش یک هدف برای خودم تعریف کردم و اون این بود که عکاس بشم و اندکی رایحه‌ی هنری به عکس‌هام اضافه کنم و سفرنامه‌هام رو با عکس‌های بهتر (از لحاظ هنری، تکنیکی، و معنایی)، یک یا چند سطح ببرم بالاتر. این شد که تصمیم گرفتم یک دوربین دیجیتالِ خوب، سبک و کوچیک بخرم تا یارِ جدید سفرهای من باشه و به چشم‌های من کمک کنه و تیکه‌های ریزی از زندگیِ سفرگونه‌ی من رو برای ابد ثبت کنه. خلاصه اینکه تصمیم گرفتم عکاسی رو به صورت جدی‌تری دنبال کنم و به لطف مجموعه‌ی سایت عکاسی هم دارم کلاس‌های زیادی رو می‌گذرونم و کلی دارم یاد می‌گیرم.

ولی نمی‌تونستم این دوربین رو بخرم چون پول نداشتم. با خودم گفتم: «با شرایط حاضر جمع کردن این پول برای من خیلی زمان می‌بره و ممکنه تا وقتی که بهش می‌رسم دیگه لوث بشه قضیه و شور و اشتیاقم رو از دست بدم. نمی‌خواستم این قضیه مثل بچگی‌هام رقم بخوره. اون موقع‌ها اینقدر دیر به چیزی که می‌خواستم می‌رسیدم که وقتی می‌رسیدم دیگه اون مزه رو نداشت. تلخ بود.» این شد که اومدم سمت شما، یعنی کسانی که بهم اعتماد دارید و از سفرنامه‌ها و نوشته‌های من لذت می‌برید (شاید؟!).

یک کمپین کراودفاندینگ تعریف کردم و ازتون خواستم که مشارکت مالی کنید تا من این دوربین رو بخرم و یه جونی به عکاسیم بدم. شما هم خیلی زودتر از اونچه که من انتظار داشتم، یعنی در عرض ۴ روز، پولی که لازم داشتم رو بهم دادین (عده‌ای قرض دادن، عده‌ای ازم خواستن براشون عکس بفرستم، عده‌ای هم گفتن هدیه‌س). البته کمپین من یک کمپین خاص بود که با کمپین‌های متداول کراودفاندینگ کمی فرق داشت. از دو جهت:

جهت اول: من گفتم بهم پول قرض بدین، یا اینکه به ازای پولی که بهم می‌دین براتون عکس بفرستم. اونجایی که براتون عکس می‌فرستم اوکییه و مشکلی نداره. خیلی از کراودفاندینگ‌ها به عنوانِ پاداش به حامی‌ها، محصولِ مستقیم اون کمپین (در این کِیس، عکس‌های گرفته شده توسط دوربین) رو برای حامیان می‌فرستن. ولی اونجاش که گفتم بهم پول قرض بدین خیلی متداول نیست. راستش من به شخصه خیلی با این قسمت از کارم حال نکردم بعدن، یعنی شاید اگه برگردم عقب یه ساز و کار دیگه می‌چیدم که مثلن مجموعه‌هایی از عکس‌هام رو به عنوانِ پاداش به حامی‌ها بدم و یه جورایی اینجوری یه حال دوطرفه به دوطرف بدیم. ولی وقت نداشتم و به هرحال من الان مبلغی بدهکارم که باید به فکر بازپرداختش باشم ولی عوضش صاحب یک دوربینِ خیلی خوب هستم و بذارید بهتون بگم، عکس‌هاش عالیه. خیلی زود عکس‌هایی که باهاش می‌گیرم رو بهتون نشون می‌دم.

جهت دوم: معمولاً این جور کمپین‌ها در داخل یک پلتفرم کراودفاندینگ تعریف می‌شه. یه جایی که همه‌ی کمپین‌های کراودفاندینگ اونجا ریخته شده و آدم‌های علاقه‌مند دنبال این هستن که یک کمپین قشنگ رو پیدا کنن و ازش حمایت کنن. بله همچین آدم‌هایی داریم ما. در مورد این پلتفرم‌ها (هم خارجی و هم نمونه‌های وطنی) توی این مقاله صحبت کردم و براتون معرفی‌شون کردم. ولی من از این پلتفرم‌ها استفاده نکردم. شاید اگه برگردم عقب حتمن می‌رم سراغ‌ یکی‌شون (شاید حامی‌جو) و کمپین رو اونجا تعریف می‌کردم. ولی خب، یادمه از بچگی آدم عجولی بودم، پس توی اینستاگرام خودم کمپین رو راه انداختم و کارهای کمپین رو اونجا جلو بردم (نشان دادن پیشرفت کمپین به صورت بروز و جواب دادن به سوال‌ها و ابهام‌ها).

دوربین Sony Alpha a6000، همون دوربینی که من خریدم.

اگه شما هم یه رویا در سر دارید و برای تحقق اون رویا به مشارکتِ مردم نیاز دارید، یه مطلب براتون دارم در مورد کراودفاندینگ و اینکه چجوری یک کمپین موفق راه‌اندازی کرد. راهش اینه که اعتماد بقیه رو جلب کنید و بهشون نشون بدین چرا همچین چیزی خیلی خفن می‌شه و چرا به نفع اونا هم هست. شیش تا مرحله داره که اگه درست اجرا کنید ممکنه شما هم مثل من به چیزی که می‌خواید برسید. برای خوندن اون مطلب اینجا کلیک کنید.

3 Comments

  1. سلام اقا إرشاد با تشکر از مطالب بسیار خوب و اموزش تون امیدوارم همیشه موفق باشید و همه هم به تمام ارزوها و خواسته هاشون برسن. برای یادگیری عکاسی سایت لنزک هم بسیار سایت مفیدی هست

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سپاسگذارم. یه کم وقتم خالی شده حتمن میرم یه سرکی به اونجا هم میکشم.

  2. آفرین ارشاد،من یکبار بیشتر ندیدمت اما در عوض درس های زیادی ازت گرفتم.البته همون ملاقات رو هم مدیون مهرخ جوجه هستم،(بام ،کوچه مینو،میدان ولیعصر)
    ممنون که با کلی خستگی سفرنامه مینویسی و باز با کلی خستگی سایتت رو ب روز میکنی و چیزایی که یاد میگیری با ما تقسیم میکنی.
    تو آدمی هستی ک دل بزرگی داره
    بهت تبریک میگم بخاطر طرز فکرت
    ذهن خلاقت
    و تمام صداقتی که برای دوستات بکار بستی.
    امیدوارم یه فرصت مناسب ببینمت و ازت درس بگیرم .

    1. ارشاد نیک‌خواه

      وای مرسی ریحانه جان. آره یادمه. چه روزایی بود اون روزا هم.
      واقعن مرسی که اینقدر بهم انرژی و روحیه‌های قشنگ و توت‌فرنگی میدی. کلی حال دادی دختر. :*

پاسخ خود را وارد نمایید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code