نامه‌ای به آدم‌های پنج هزار سال آینده

سلام به بچه‌های پنج هزار سال دیگه

چطورین؟ خوبین؟ ردیفین؟ ایول 🙂

امیدوارم بلد باشین زبون من رو بخونید :))

ببین اصلن تصورش هم جالبه برام که این نامه رو‌ روی چه دستگاهی می‌خونید؟ از اون لنزهای چشمی آینده‌طوری؟ یا یه پروژکتور سه‌بعدی جیبی دارین؟ 😂 یا شایدم یه تراشه‌س تو بدنتون! شایدم اصلن نباشی حاجی!

‌ولی اگه بودی امیدوارم از بین اون میلیاردها تریلیارد ترابایت داده و اطلاعات و دانش توی اینترنت (یا هرچی)، این نامه رو پیدا کنی.

آقا یه عکس از صفحه‌ی گوشیم گرفتم (ما بهش می‌گیم اسکرین‌شات، شما اصلن اسکرین دارین که ازش شات بگیرین؟ آرا بابا دیگه، یه اسکرینی دارین. عکس هم دارین. چس بازی درنیارید دیگه حالا! بگید خیلی فرق کردیم توی این پنج هزار سال و اینا. گوزوها! اون تکنولوژی‌هایی که الان دارین باهاش واقعیت مجازی می‌کنین و با «مایلی سایرس» شام می‌رید بیرون، و بعدش کیم کارداشیان یهو معلوم نیست از کجا بهتون ملحق می‌شه، همون تکنولوژی‌ها و دستگاه‌ها رو ما پایه و اساسش رو چیدیم. حالا شاید خودِ من نه، ولی هم‌عصرهای من. اون‌موقع شما موز هم نبودین! استیو جابز همین چندسال پیش مرد (راستی آیفون هنوز هم هست!؟ شایدم داری با یک iPhone 7017s این نوشته رو می‌خونی). ما سوار اولین ماشین خودراننده شدیم (البته چرا دروغ بگم من به شخصه سوار نشدم ولی خب، ملت دارن سوار می‌شن). ما کاربران اولین شبکه‌‌های اجماعی‌ بشریت هستیم (حتمن این یک مورد رو خوب دارید). اصلن من این پرانتز که اول پاراگراف باز کرده بودم رو بستم؟ نمی‌دونم! بذار برم بالا ببینم چی می‌گفتم، آها، داشتم می‌گفتم که از صفحه‌ی اینستاگرام خودم یه اسکرین‌شات گرفتم و دیدم پسر، الان بیشترِ دنیا خیلی از وقتشون رو اینجا سپری می‌کنن. دارن زندگی رو ثبت می‌کنن. و این برای همیشه می‌مونه. یه کتاب تاریخِ آنلاین از زندگیِ ما.

‌بعدش تصمیم گرفتم این عکس رو براتون به آینده بفرستم بگم که آره، الان ما این شکلی شبکه‌اجتماعی‌بازی می‌کنیم. و شاید دوست داشته باشید بدونید.

راستی یه چیزی بگم ماتحتتون بسوزه: ما بازیِ لیونل مسی رو زنده دیدیم. یعنی من به شخصه بازیش رو از نزدیک توی استادیوم‌ ندیدم ولی تو‌ دوران ما بود خلاصه. عمرن بازیکن مثل اون دیگه بیاد رو زمین! اصلن فوتبال هم بازی می‌کنید؟ آره بابا، فوتبال همیشه می‌مونه. آدم‌ها خیلی فوتبال دوست دارن.

و اینکه شنیدم زرافه‌ها در خطر انقراض قرار گرفتن. فکر کنم تا برسه به شما دیگه چیزی ازشون نمونده. شاید فقط از پشت ویترین ببینیدشون. فکر کنم دیگه کره‌ی زمین رو از پشت ویترین می‌بینید. امیدوارم اونایی که داخل ویترین قرار می‌گیرن شما نباشید!

و اینکه بگم اینجا هم اوکییه. اگه تونستی در زمان سفر کنی یه سر بیا با هم هیچ‌هایک کنیم. هاها. شما قطعن هیچ‌هایک ندارین پنج هزار سال دیگه! خیلی حیف شد. اشکال نداره عوضش خودتون FIFA 7017 رو‌ توی واقعیت مجازی بازی می‌کنی! خودت میشی لیونل مسی! وای اونو می‌خوام واقعن! کاش ما عمرمون به همچین تجربه‌ای قد بده. کاش تا از دنیا نرفتم بچه‌های FIFA بسازنش. من که می‌گم میشه. می‌رسیم بهش. ولی شما پنج‌هزارسالی‌ها یه جور دیگه تجربه‌ش می‌کنید! نمی‌دونم چجوری، حتی نمیشه تصورش رو‌ کرد. این علم و تکنولوژی اینقدر داره سریع پیش می‌ره که کسی نمی‌دونه چی قراره بشه. میگن حدودای ۲۰۳۸ به سینگولاریتی می‌رسیم. یعنی تا اونجا رو می‌تونیم پیش‌بینی کنیم و بعدش دیگه نمی‌تونیم پیش‌بینی کنیم چی میشه و تکنولوژی چه کارهایی می‌تونه بکنه! و ۲۰۳۸ خیلی دور نیست! فکر کنم چیزهای باحالی ببینیم.

راستی، الان که دارید این نامه رو می‌خونید، نکنه تا اون موقع ربات‌ها و هوش مصنوعی زمین رو تسخیر کرده باشن و الان اونا باشن که این نامه رو می‌خونن! امیدوارم اینطور نباشه. شایدم بهتره امیدوار باشم اینطور باشه!

 

 

خب دیگه، پنج‌هزار سال دیگه‌اییا، من برم یه آهنگ از جانی‌کَش پلی کنم و برگردم توی لحظه‌ی اکنون، توی این مینی‌بوسِ قدیمی به سمت درکه. احتمالن الان کلی ذوق‌زده شدی که این نامه رو پیدا کردی و احتمالن می‌خوای بعد از خوندن این کلمات اولین کاری که می‌کنی اون رو با دوستات توی شبکه‌ی اجتماعی‌تون (که هیچ ایده‌ای ندارم چجوری می‌تونه باشه) شِیر کنی. ایول. باحاله. میام توی شبکه اجتماعیتون و زندگی می‌کنم. ولی فرداش دوباره یه چیز دیگه کشف میشه و من می‌رم اون زیرمیرا. ولی اشکال نداره. همونم کلی حال داد.

 

از آشنایی باهاتون خرسند شدم.

ارشاد نیک‌خواه

تیر ۲۰۱۷ :))

 

راستی بچه‌ها (بچه‌های الان رو می‌گم. برگردیم به ۱۳۹۶) یه سایت هست به اسم نامه‌به‌آینده که می‌تونید اونجا برای خودِ آینده‌تون نامه بنویسید و مثلن نامه رو ده سال دیگه توی ایمیل‌تون دریافت کنید. البته مخاطب نامه‌تون می‌تونه کسی دیگه هم باشه. ولی یه ایمیل میره به طرف و میگه «فیلانی می‌خواد یه نامه برای آینده‌ت بنویسه. اوکی هستی سال ۲۰۲۷ دریافتش کنی؟» خب معمولن طرف هم میگه اوکی (مگه اینکه مسائلی بر شما گذشته باشه که به من ربطی نداره!)

نظر شما

  1. به نظرم نسل بشر منقرض میشه ربات ها میان هر کدوم واسه خودشون یک دنیایی میسازن و به سینگولاریتی میرسن و دوباره داخل اون دنیا یک بیگ بنگ شروع میشه و موجودات دیگه ایی سر کار میان:) فک کنم وظیفمون اینه که از این دنیا دربیاییم بریم اون ربات هایی که مارو فراموش کردن یا نمیدونن ما هستیم رو نابود کنیم هاهاها

    1. از ربات ها میترسم! حس میکنم قراره چیزی که خودمون درستش کردیم مارو از بین ببرن یا شکنجه کنن!

  2. جالب بود ارشاد گیااان😉😉😙

  3. خیلی باحال بود ولی من از آیندگان خوشم نمیاد!
    اگه ماشین زمان داشتم میرفتم ۱۰۰ سال پیش…
    راستی ارشاد دمت گرم که انقد فکرت بازه و ایده های خفن داری

    1. ارشاد نیک‌خواه

      بابا صدسال پیش حوصله آدم سر می‌رفت. الان که خیلی خفنه. نه؟

  4. میگم ارشاد یه وقت بد نباشه این همه حرف زشت به بچه های آینده یاد دادی 😁 یه وقت نگن بچه های گذشته یه سری حرف زدن که توی دایره‌المعارف یا نبوده یا اگر بوده جاش بوق گذاشتن😂😂😂
    این سایتی که میگی اسمش چیه؟

    1. ارشاد نیک‌خواه

      :)) حرف بدی نزدم که. شوخی داریم با هم.
      سایته رو لینک کردم به «نامه‌به‌آینده». زردرنگه.

      1. خب پس خیالم راحت شد😉

  5. خیلی باحالی پسررر!!راستش از تصور آینده یکم ترسیدم:)))
    اون ایده ی نامه رو هم من پارسال برای ده سال دیگه م نوشتم:))الان با خوندن پستت یادم افتاد.
    ای کاش میتونستم واسه عشق قدیمیم همچین کاری کنم:))ولی میدونم اکسپت نمیکنه…ای بابا:))

    1. ارشاد نیک‌خواه

      شاید عوض شده باشه و اکسپت کنه. اصلن چرا نباید اکسپت کنه. مگه چی شده؟ :))

  6. سلام ، نامه به آینده خیلی خوب بود، آهنگت هم باحال بود مرسی🌹

  7. “نامه به آینده ت” رو قبلا چندبار امتحان کردم، خیلى خفنه و با خوندنش یهو پرت میشى توو لحظه اى که نامه رو نوشتى. شاید دوباره امتحانش کنم 😀
    کاش یه سایتى هم بود واسه این ایده اى که تو دادى: نامه به آیندگان!!!

  8. ازینکه فراموش بشم خیلی میترسم،تو نمیترسی؟همش میخوام یکارایی کنم که موندگار بشما ولی آخه فوقشم تا چند نسل بعدوبتوتم ساپورت کنم،اومدیم و بعدم بریم و آخرشم هیچی به هیچی؟!

    1. ارشاد نیک‌خواه

      پس بیا چیزهای خفنی خلق کنیم که بمونه. ها؟

  9. فکر فکر کنم من هم یک نامه بدم ضرر نداره
    بزودی

  10. عمو این نامه ای که شما نوشتی به درد فوق فوقش ۵٠ سال بعد میخوره!! ۵هزار سال خیلی زیاده! خیلی! تقریبا نسل انسان های بخرد انقد میشه! فک میکنم نسل ماها دیگه تا اون موقع ها نمونه. شاید شدیم یه چیزی مثل دایورجنت یا فراتر.

  11. وااااای ارشاد من خیلی وقت پیش(اون روز که به آینده دوستت ایمیل فرستادی یادته؟فکر کنم یکسال پیش بود!)ازت ایده گرفتم برای آینده خودم ایمیل فرستادم حالا اصلا یادم نیست نوشتم کی به دستم برسه یا اصلا چه حسی داشتم و چی نوشتم!!!!خلاصش کار خیلی باحالیه و همش چشم به ایمیل دوختم زودتر نامه ام بیاد…..الان میشه فهمید قدیما که با نامه ارتباط داشتن هم خیلی حال میداده

  12. این باکس خبرنامه که یهو باز میشرو بردار، رو مخه. داری می خونی ی دفعه باز میشه حال آدمو می گیره. اصن مگه کاربردم داره؟

  13. ارشاد
    آدم باحالی هستی
    خوشحالم میشناسمت
    ولی اگر آدمها رو «گوزو» و … خطاب نکنی بهتره ب نظرم. این یکی از آفت های کوله گردهای ایرانی است که من نمی پسندمش.
    راحت و بی دغدغه و carefree زندگی کردن یه نوع سبک زندگیه که باید در پیش گرفت و با بعضی کلمات نمیشه وانمود کرد که اینطوری. البته درمورد تو و مملیکا چیزی که دوست دارم راحتی تونه. خودمونی هستید و این خوبه. من حس خوبی ازش دارم امیدوارم واقعی باشه.
    منم با نظر یکی از دوستان موافقم. ۵۰۰۰ سال خیلیییییییییی زیاده بابا. سایت نامه به آینده رو تو دوران دانشجویی اتفاقی یافتم. باحاله. متنی نوشتم حدود ۱۰ سال پیش و پارسال خواندمش. گریه ام گرفته بود. خیلی شرایط بدی داشتم وقتی اون نامه رو نوشتم.
    موفق باشید
    مواظب گلوریا هم باش

  14. سلام ارشاد عزیز من این نامه (نامه به اینده) رو نوشتم در سایت FUTHUREME ولی برای پرداخت هزینه به مشکل برخوردم. چون نه کردیت کارت دارم و نه از طریق پی پال میتونم کاری کنم.

    چه باید کرد؟ لطفا کمکک کن. من واقعن دوس دارم با اینده خودم گپ بزنم.

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام بهار. از اون لینک که توی همین مطلب (آخراش) گذاشتم استفاده کن. رایگانه.

  15. ارشاد عزیز مچکرم با سایتی که معرفی کرده ایمیل دادم به اینده خودم، البته اینقد ذوق داشتم که دو جمله بیشتر نشد. ولی بازم امتحان میکنم.

  16. خیلی کیف کردم وقتی این تیتر رو خوندم اصن 🙂
    ولی همه ی اینایی که گفتی با این وضع پیشرفت علم فک کنم تا بیست سال دگ همش به واقعیت بپیونده.D:
    نظر خود من اینه که از یه صد سال دگ بخاطر انقراض حیوانات (به ویژه زنبورا :((( )کل جهان شروع میکنه به زندگی توی بدبختی و قحطی و تا یه هفصد سال دگ ام کلا نسل بشر منقرض میشه …
    ولی شاید اگ ی چند هزار سال ما نباشیم بعدش عین این رمانای علمی-تخیلی دوباره شروع کنیم از باکتری تکامل پیدا کردن.
    امیدوارم اگ اینطوری شد انسان های اینده راه ما رو در پیش نگیرن:)

  17. اقا بشین فیلم کلود اطلسو ببین.یه سری داستانو موازی پیش میبره از زمانهای مختلف،از قرن ۱۷تا کلی سال دیگ،یکم ب تناسخم یه اشاره هایی میکنه و اینا.ببین دیگ بهرحال بعنوان پیشنهاد.اینو خوندم یاد اون افتادم!

  18. وای که چه عالی… نمی دونستم همچین امکانی وجود داره! من دوست دارم برای خودم تو ده سال دیگه نامه بنویسم… چه هیجان انگیزه… چقدر شما جالبی… یک جورایی شبیه آرزوهای دوران نوجوانی منه کارهاتون… مدتیه دارم فکر میکنم بحث سن و سال و محدودیت های خودساخته را بزارم کنار و بدم بچسبم به ارزوهام مثل دخترکان ۱۷ ساله ی سرخوش بشم… میشه مگه نه؟ الاهی به امید تو

  19. سلام! من زیاد اهل کامنت گذاشتن نیستم، یه جورى ام به نظر میاد که هرکى کامنت گذاشته عمدتا آشنا بوده و بساط، ولى خیلى خفن بود = ) ولش کن اصن اینارو، اسم این آهنگه چیه؟

کامنت بذارید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *