به مناسبت ۲۰هزارتایی شدن اینستاگرام

- درسفرِ زندگی
382
۲
20k instagram sizdahom

باورم نمیشه. اصن چی شد اینجوری شد؟ چی شد که همه اینجوری راهی جاده‌‌ها شدیم و صدای وحشی و رهامون رو توی همه جاده‌های ایران فریاد زدیم؟ چی شد اینستاگرام یهو اینقدر پرشد از لبخندهای پشت‌وانتی و مهربانی راننده‌ها و بخشندگی مردم؟ می‌دونم اولین کسی نیستم که اینجوری کوله‌گردان و هیچهایک‌کنان سفر کردم، ولی می‌دونم اولین کسی هستم که اولین بار با سفرنامه‌های اینستاگرامی‌ام بهتون یادآوری کردم یه جور دیگه هم میشه سفر کرد. که یه جور دیگه هم میشه رها بود. و دیدن اینکه این همه شدیم و‌ هی داریم بیشتر می‌شیم یعنی اینکه یادآور خوبی بودم.

 

خوندن پیام‌هاتون و دیدن اینکه تونستم رویاهای هیجان‌انگیزی رو توی کله‌ی بعضی‌هاتون ایجاد کنم من رو به وجد میاره. بهترین حسه. اصلن و ابدا اون روزا وقتی بچه بودم و مسیر باغمون تا روستا رو با تراکتور هم‌ولایتی هیچهایک می‌کردیم ‌فکرشم نمی‌کردم اینجوری بشه و به نظرم این بخش از زندگی خیلی باحاله. اینکه اصلن نمی‌دونی چی میشه.

 

از همتون مچکرم که همراهی کردین. به قول مامان ترزا «خوشحالی زمانی واقعیه که با بقیه شِیر کنی». الان من چقدر خوشحالم که خوشحالی‌های جاده‌ایم رو با ۲۰هزار نفر قسمت می‌کنم! دم همتون گرم. بزنید به جاده‌ها. جیغ بزنید. کلی هم برقصید. ما قلم میشیم و این جاده‌ها می‌شن کاغذمون. با هم روشون یه شعر به یاد ماندنی می‌نویسیم!

2 Comments

  1. مبارکه ارشاد جان
    ایشالا جشن ۱۰۰ هزار تاییت رو بگیری، مارم دعوت کنی?✌?

  2. تبریک برای نوع دیدگاهتون، انرژی مثبت و این همه علاقه.
    و سفرنامه هاتون عالی، با خوندشون انگار که ما هم در سفریم…
    یه موردی برام جالب و سوال بود و اتفاقا این عدد ٢٠ هزارتا من رو به یاد این موضوع انداخت. همین که خودت هم پرسیدی، واقعا چطوری میشه که ادما تصمیم میگیرن لایک کنن یا فالو کنن! در این تعداد زیاد!
    چی باعث میشه تلاش برای به راه اندازی یک کمپین ٢٠ هزارتایی برای مثلا درخواست نوسازی ناوگان مینی بوسهای فرسوده، تنها هزار امضا جمع کنه (همراه با تبلیغات خوب)؟!
    آیا بی انگیزه بودن در این راه ها دلیلشه؟ یا بی تفاوتی؟!

پاسخ خود را وارد نمایید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code