بلاگینگ | و هر چیزی که تا الان تجربه کردم

- درسفرِ زندگی
۷۱

چند ماه پیش – دقیقن بگم اول مهرماه – از کارِ کارمندیم اومدم بیرون و مشغولِ کاری شدم که دوستش دارم. کاری که کسی بالا سرم نیست و خودم تنها رئیس خودم هستم. کاری که دغدغه‌ی شخصی منه: بلاگینگ /blogging/

بلاگینگ یه جورایی یعنی رسانه‌ی خودت رو داشته باشی و از طریق اون، محتوایی که تولید می‌کنی رو در اختیار مخاطب‌هات قرار بدی. «وبلاگ‌نویسی» ترجمه‌ی مناسبی برای blogging نیست چون ۱) محتوای تولید شده محدود به «نوشتن» نمی‌شه و می‌تونه شامل عکس، ویدیو، موشن‌گرافی یا هرچی باشه (مثلن من علاوه بر نوشتن عکاسی هم می‌کنم و ویدیو هم می‌سازم) و ۲) رسانه‌ای که بلاگر برای انتشار محتوای تولید شده استفاده می‌کنه محدود به «وبلاگ» نمی‌شه و هر رسانه‌ی مبتنی بر اینترنت رو شامل می‌شه (مثلن من علاوه بر وبلاگِ سیزدهم‌دات‌کام از اینستاگرام و کانال تلگرام هم استفاده می‌کنم).

حالا می‌خوام بهتون گزارش بدم که تا الان چجور بوده و این تغییر در مسیر شغلیِ من چه تاثیری روی زندگیم داشته. می‌خوام از مزایا و معایبش براتون بگم و اینکه چی شد به اینجا رسیدم.

با چیِ بلاگینگ حال می‌کنم

بلاگینگ آزادترین شغل دنیاست. یعنی آزادم در مورد هر چیزی که دوست دارم بنویسم (البته تا جایی که به کسی برنخوره و فیلترم نکنن). به دغدغه‌ها و سوال‌های خودم می‌پردازم. هر وقت که دوست دارم تولید می‌کنم و در هر فرمتی که دوست دارم.

من با بلاگینگ می‌تونم تاثیرگذار باشم. می‌تونم در راستای اون جهان ایده‌آلی که در ذهن دارم بیشترین مشارکتِ ممکن رو داشته باشم، چونکه من در نوشتن و قصه‌گویی خوبم. عکس‌های خوبی می‌گیرم و کلن آدم کنجکاو و خوره‌ای هستم. ذهن پرسشگری دارم و کلن پرسش ایجاد کردن رو دوست دارم. معتقدم افزایش آگاهی بهترین روش برای تغییر وضعیت موجوده، پس با این رسانه‌ای که در اختیار دارم نتیجه‌ی پرسشگری‌ها، فضولی‌ها و کاوش‌های خودم رو باهاتون به اشتراک می‌ذارم. هدف: زندگی بهتر. جهانی بهتر.

با چیِ بلاگینگ حال نمی‌کنم

همون‌طور که گفتم این سبک زندگی سرشار از آزادیه ولی گاهی همین آزادی اذیت‌کننده‌س. چون همیشه در معرض دوراهی‌ها یا چندراهی‌هایی قرار می‌گیرم که «خب حالا چیکار کنم؟». و خودم تنها کسی هستم که مسئول این انتخاب‌ها هستم. بعد از صبحانه باید انتخاب کنم که می‌خوام بنویسم؟ کتاب بخونم؟ تو تخت بمونم؟ تو اینستاگرام بچرخم؟ یا چی؟ و این شروع ماجراست چون در ادامه‌ی روز، هر لحظه، بعد از انجام هر کاری (حتی گاهی حین انجام کاری) باز هم دوراهی‌ها میان سراغم و ازم می‌خوان انتخاب کنم و تصمیم بگیرم. این تصمیم‌گیری‌ها بعد از مدتی خسته‌م می‌کنن و ازم انرژی زیادی می‌گیرن. باید حواسم باشه در این دام نیفتم و بهترین راه برای نجات از این قضیه اینه که هر شب، حدود ۱۵ دقیقه کنار بذارم و برای زمان و انرژی فردام تصمیم‌های لازم رو بگیرم. به این کار «برنامه‌ریزی» هم می‌گن.

یکی دیگه از معایب ماجرا اینه که این شغل هیچ گونه تضمین و اطمینان مالی نداره. مثلن من بعد از خرید بلیط‌های هواپیما برای جام جهانی روسیه تقریبن مفلس شدم که خوشبختانه میمون چی‌توز از راه رسید و یه حالی به حساب بانکیم داد. ولی کلن نمی‌شه با پول بلاگینگ برای آینده برنامه‌ریزی کرد. نمی‌تونی روی پس‌انداز حساب کنی. اگر این تنها شغلت باشه، تزلزل مالی همیشه باهاته. اگه می‌خوای با این شغل سر و سامون بگیری و خونه و ماشین بخری و این‌ها، متاسفم که ناامیدت می‌کنم، ولی نمی‌شه. بلاگینگ به درد کسانی مثل من می‌خوره که برنامه‌ای برای آینده ندارن و می‌خوان همین الان زندگی کنن. شاید اگر مثل متِ کوچ‌گرد روزی هشت ساعت کار کنید و کارتون بگیره و بزرگ بشید، که پنج شش سالی زمان لازم داره، بتونید بیشتر پول در بیارید و یه زندگی درست و حسابی ازش بسازید. در غیر این صورت همیشه از لحاظ مالی فقیر باقی می‌مونید ولی از لحاظ تجربه‌ی زیسته خیلی ثروت‌مند خواهید بود.

یک بلاگر چطوری درآمد کسب می‌کنه؟

راه‌های زیادی وجود داره ولی متداول‌ترین و مهم‌ترین راهش تبلیغاته. گاهی خود برندها میان سراغت و گاهی شما بیاد برید سراغشون. برای رفتن سراغشون باید یاد بگیرید پروپوزال‌های خلاقانه و پیشنهادهای قانع‌کننده بهشون ارائه بدین تا اسپانسر شما بشن و پروژه‌ها یا فعالیت‌های آتی شما رو تامین مالی کنن. مثل من که تصمیم دارم برای جام جهانی و هزینه‌های سفرم اسپانسر بگیرم. برنامه دارم که در مورد پروپوزال‌نویسی هم یک مطلب براتون بنویسم. بلاگ مثل یک مجله‌س. با این تفاوت که بلاگ توسط یک نفر اداره و اجرا میشه. مجله‌ها چطور کسب درآمد می‌کنن؟ خب بلاگ هم همون‌طوره.

وبلاگ سیزدهم‌دات‌کام

یک روش دیگه‌ برای کسب درآمد اینه که محتوایی که تولید می‌کنی رو به خواننده‌ها بفروشی. یعنی محتوای ویژه‌ای تولید کنی و در قالب یک کتابچه به خواننده‌ها بفروشی، که این در برنامه‌ی من نیست.

یک روش دیگه که من استفاده می‌کنم از طریق برگزاری ایونت‌های آموزشی سفره. دورهمی‌های سمینارطوری که توش روش‌های سفر ارزان، نکات امنیت در هیچ‌هایک، کسب درآمد در سفر، و بقیه‌ی چیزهایی که بلدم و قصه‌هایی که در جاده داشتم رو به صورت حضوری برای شرکت‌کننده‌ها ارائه می‌دم.

پوستر اطلاع‌رسانی دورهمی سیزدهم که توی کافه پرسه تهران برگزار شد. خیلی خوش گذشت.

راهش آسون بود؟ یک شبه به اینجا رسیدم؟ چند شبه؟ یا چی؟

۱) سه سال طول کشیده به اینجا رسیدن من. سه ساله که دارم توی اینستاگرام و یک ساله که دارم روی وبلاگم تولید محتوا می‌کنم. سه ساله که تقریبن هر روز می‌نویسم. خیلی از نوشته‌هام رو جایی منتشر نکردم، ولی هر روز می‌نویسم. هر روز در مورد یک چیزی، هر چیزی که توجهم رو به خودش جلب کنه: یک شیء، یک حس، یک آدم، یک خاطره، هرچی، می‌نویسم، حتی اگر شده یک پاراگراف کوچیک. ایجاد این روتین از مهم‌ترین پیش‌نیازهای بلاگر شدنه و اراده‌ی فولادی و تعهدی پلاتینی می‌خواد! من اینقدر نوشتم که الان هرچی که توی ذهنم باشه راحت می‌تونم براتون توضیح بدم، با همین ادبیات ساده‌ای که هر روز توی خونه و مدرسه و کوچه و خیابون ازش استفاده می‌کنیم.

۲) تنگ کردم و تایپ ده‌انگشتی یاد گرفتم. این قسمتش اراده‌ای سخت از جنس الماس می‌خواد، گفته باشم.

۳) در مورد عکاسی، تصمیم گرفتم برای داستان‌هایی که براتون تعریف می‌کنم عکس‌های بهتری بگیرم. در نتیجه یک دوربین عکاسی خریدم، برای خودم هدف گذاشتم، کلاس عکاسی رفتم، مطالعه کردم و عکس دیدم و دارم در این راه پیش می‌رم و بهتر و بهتر می‌شم. اخیرن هم دارم بیشتر روی ویدیو و یاد گرفتن نرم‌افزارهای ادیت ویدیو کار می‌کنم.

در هیچ کدوم از این داستان‌ها توقفی وجود نداره و sky is the limit و موجیم که آسودگی ما فیلان و بیسار.

چیزی که الان می‌بینید، یعنی این صفحه‌ی اینستاگرام، این کانال تلگرام و این وبلاگ، نتیجه‌ی سه سال تلاش و تولید محتوا در فضای مجازیه. هر کدوم از پست‌هایی که توی وبلاگ من می‌بینید به طور میانگین ۵ ساعتِ کاری زمان می‌بره. می‌تونم زمان کمتری بذارم و پست رو بدون صیقل و سمباده‌کشی پست کنم، ولی چون چیزی که دارم خلق می‌کنم رو دوست دارم، ترجیح می‌دم با کیفیت خوب ارائه‌ش بدم. در نتیجه ممکنه برای عکس اصلی یک مطلب دو ساعت با فتوشاپ ور برم.

روش راحت‌تری هم هست؟

آره. بهش می‌گن داف‌گرافی. مواد لازم برای این کار: یک دوربین dSLR، یک لنز با f1.4 (با f.18 هم کارتون راه میفته ولی خب پشت‌سر سوژه کمتر فلو می‌شه و در نتیجه لایک عکس‌هاتون اندکی کمتر می‌شه)، چندتا دختر خوشگل و خوش‌لباس، و چند کتاب شعر از گروس عبدالملکیان، یغما گلرویی یا نزار قبانی.

هر روز یک یا دوتا عکس از این دخترهای خوشگل پست کنید و زیرش یکی از شعرهای کتاب رو بنویسید و چندتا هشتگ محبوب رو بذارید زیرش. اگر با چندتا از «اینفلوئنسر»های داف‌گراف رفیق بشید و باهاشون برید بیرون و از هم عکس بگیرید، سرعت رشد شما بیشتر هم می‌شه و بعد از چند ماه می‌تونید به شاخص‌های کمی لازم (تعداد فالوور، تعداد لایک و میزان engagement) برسید تا بتونید با برندها همکاری کنید و از این راه درآمد کسب کنید. برای بیشتر برندها محتوایی که تولید می‌کنید زیاد مهم نیست، اون‌ها فقط عددها رو می‌بینن.

ولی من با داف‌گرافی و قشنگ‌گرافی به اینجا نرسیدم. اگر این راه رو انتخاب می‌کردم الان تعداد فالوورها و تعداد لایک‌هایی که می‌گرفتم خیلی از اینی که هست بیشتر بود.

مشکل من با داف‌گرافی اینه که زیبایی سوژه رو به زیبایی ظاهری تقلیل می‌ده و زیبایی این عکس‌ها یک زیبایی سطحی، زودگذر، و درک‌نشده‌س. مخاطب عکس رو می‌بینه، از لحاظ بصری یک حظ آنی بهش دست می‌ده، لایک می‌کنه و سر می‌خوره به سمت پست بعدی. تمام. بعد از چند ثانیه اسکرول، اون عکس و اون پست دیگه وجود ندارن. یک لایک می‌گیره و می‌ره توی انباری سرد و تاریک حافظه‌ی اینترنت و دیگه کسی سراغشون رو نمی‌گیره. چرا؟ چون مخاطب روی اون پست مکث نمی‌کنه، اندیشه نمی‌کنه و به تشریح آگاهانه‌ی اون پست نمی‌پردازه. در واقع اون پست مخاطب رو به انجام این کارها ترغیب نمی‌کنه. درگیرشون نمی‌کنه. و در نتیجه مثل یک کالای مصرفی، زود مصرف می‌شه و انداخته می‌شه دور.

ولی کسانی هم هستن مثل خود من که ترجیح می‌دن محتوایی که تولید می‌کنن (در ذهن مخاطب) طول عمر بیشتری داشته باشه. مخاطب روش مکث کنه و از خودش سوال بپرسه. به چیزی شک کنه یا در مورد موضوعی برانگیخته یا آشفته بشه. وقتی مخاطب من رو توی خیابون می‌بینه و می‌گه «بعد از خوندن پست‌های توی آدم دوست داره فکر کنه و بیشتر بخونه»، این برای من کافیه و نیرو محرکه‌ای معادل ششصد اسب بخاره.

ولی پرواضحه که مخاطب این جور پست‌ها پرسشگرتر و سخت‌گیرتره و تعدادشون در شبکه‌های مجازی کمتره. در نتیجه پست‌هات لایک کمتری می‌خوره و زمان و تلاش بیشتری لازمه تا به جایگاهی برسی که استانداردهای کمی لازم (اعداد پیج اینستاگرامت) برای «اینفلوئنسر» شدن و کسب درآمد از این راه رو کسب کنی.

پس اگه می‌خوای اینفلوئنسر بشی یکی از اولین سوال‌هایی که باید از خودت بپرسی اینه که می‌خوای چه نوع محتوایی با چه طول عمری تولید کنی؟ محتوایی سطحی و مصرفی ولی «قشنگ» و «لایک‌خور» یا محتوایی که دغدغه‌ی واقعی خودته، سوال ایجاد می‌کنه، برمی‌انگیزه، برآمده از دله، تولیدش زمان و انرژی بیشتری لازم داره، ماندگاره، ولی مخاطبش کمتر و سخت‌گیرتره و لایک‌هایی که دریافت می‌کنی کمتره؟

البته یک روش سوم هم هست و اون اینه که مخاطب‌هات رو بخندونی که به نظرم از والاترین و ارزشمندترینِ محتواهاست و اگر استعدادشو داری واقعن بهت تبریک می‌کنم و به نظرم از همین الان شروع کن. اگه کارت واقعن خوب باشه خیلی زود پیدات می‌کنن.

نظر شما

  1. ارشاد عزیز
    مدت ها بود میخواستم بهت پیشنهاد بدم که یه بخش براى کامنت تو وب سایت باز کن، الان دیدم هست و با ذوق اومدم که توش بنویسم. چون بعد از خوندن مقاله هاى این چنینى که با آگاهى آدم سر و کار دارن ذهن مخاطب درگیر میشه و ناخودآگاه دنبال پاسخ و جواب میگرده، مقایسه مى کنه نظر میده و مى نویسه.
    از این براش وقت میذارى کاملاً پیداست که بهش ایمان دارى، پس بیا و یه مطلب هم از اینکه تو این راه چه ترس هایى داشتى و چطور باهاشون مواجه شدى و مقابله کردى، یا پذیرفتیشون برامون بگو که این حال و سؤال الانِ منه. مرسى

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سوال سختیه که راستش باید بیشتر بهش فکر کنم. شاید باید خیلی بیشتر روش کار کنم و بعد براتون بنویسم. می‌دونی چی می‌گم؟

  2. خیلی خوب بود.همونطور که خودت هم گفتی،وقتی پست میزاری من همه ی پست هاتو تا ته میخونم و برای خوندنشون کنجکاوم حتی کاراتو برای مامانم تعریف میکنم اونم خوشش میاد😊
    امیدوارم همیشه موفق باشی ارشاد جان

  3. خیلی کارت درسته ارشاد
    واقعا نوشته هات عالین و آدم دوست داره ادامشو بخونه و تا اخر بره
    امیدوارم موفق بشی

  4. سلام. من مینام. کلی با وبلاگت حال میکنم و وقتی میخونمش حالم خوب میشه یه جورایی حس “عه اینم مث منه” بهم دست میده 😀 البته با این تفاوت که تو این کار رو شروع کردی و من فقط دوست دارم که شروعش کنم 🙂
    لطفا بیشتر راجع به اینکه وبلاگ نویسی چه مهارتایی میخواد، سئو چیه و چقدر لازمه برامون بگو

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام مینا. حتمن در مورد این قضیه هم براتون می‌نویسم.

  5. ارشاد من همیشه مطالبتونو با دقت و لذت میخونم 😊
    خیلی یاد میگیرم ازتون و مرسی

  6. خیلی خوب بود ممنون.خیلی ساده و کامل توضیح دادی.امیدوارم به همین روند محتوا نوشتنت ادامه بدی.عالیی🌷🌷🌷

  7. واقعا نوشته هات یا به قول خودت محتواهایی که تولید میکنی برای یه عده مثل من خیلی جذابن.هر وقت که مطلب جدیدی میزاری لینک سیزدهم رو برای یه سری از دوستام میفرستم.بعضی وقتا ساعتها سر حرفات بحث میکنیم.انگار که سبک جدیدی از زندگی رو دنبال کنیم و سعی کنیم یه چیزایی به سبک زندگی خودمون اضافه کنیم.

  8. ارشاد جان، خسته نباشید میگم بهت..
    کاری که تو میکنی “ارزش” داره، تو داری به مخاطبات آگاهی و انگیزه میدی 💪🏻
    من همیشه دنبالت میکنم و طرفدارتم فقط حیف که تهران نیستم! کرمان اومدی یه سر به سیرجان هم بزن! درسته یکم این مدت بخاطر نادانی بعضی ها اسمش بد در رفته ولی اصلا اینجوری نیس والا 😐
    خلاصه دمت گرم داداش.. پاینده باشی 🙏🏻

    1. ارشاد نیک‌خواه

      یاسمین برای من هیچ جایی اسمش بد در نرفته. باور کن. اون سمتی اومدم حتمن میام پیشت.

  9. سلام ارشاد وقتت بخیر
    من از اون مخاطبینت هستم که حتی یه پست سایت رو هم از دست نمیدم (اینستا و تلگرام رو البته از دست میدم چون چند ماهیه ترکشون کردم!)
    خواستم بهت بگم بعضی از پستا رو بیشتر از یه بار میخونم و این دقیقا یکی از همونا بود.
    امیدوارم همیشه باشی تا من و امثال من بتونیم از افکار و سبک زندگیت یه عالمه چیزی یاد بگیریم که اگه تو نبودی شاید هیچوقت یاد نمیگرفتیم!
    دمت گرم

    1. ارشاد نیک‌خواه

      جان دلی عاطفه. من هم بعضی وقت‌ها که کم‌انرژی می‌شم میام همچین کامنت‌هایی رو می‌خونم و دوباره جون می‌گیرم :*

  10. ادم وقتی نوشته هاتو میخونه،اولش میدونه راجب چه مطلبی میخونه،ولی آخرش که میرسه،انقد غرق نوشته میشه،یادش میره اصلن درباره چی داشته میخونده،پرش فکریایجاد میشه براش،شاخه های فکری..

    1. ارشاد نیک‌خواه

      اگه بدونی این کامنت چقدر بهم انرژی می‌ده که بیشتر فضولی کنم در دنیا و آخرت :))

  11. من خیلی وقت نیست که شما رو توی اینستاگرام پیدا کردم و یکی درمیون میرسم پست ها و استوری هاتون رو می ببینم ولی به نظرم خیلی شخصیت قوی دارین که تونستین همونجوری زندگی کنین که خودتون میخواید و این از نظر من واقعا تحسین برانگیزِ! امیدوارم هر روزتون موفق تر از روز قبلتون باشه☺️

    1. ارشاد نیک‌خواه

      مرسی هنگامه جان. خیلی سپاسگذارم که برام نوشتی. اراده و اشتیاق خفنی برات آرزو دارم.

  12. این بلاگرهای خارجی قدیمی رو تا حالا رصد کردی ببینی تا کی بلاگری میکنن. یعنی برا دوران پیری و کوری چه میکنن؟

    1. ارشاد نیک‌خواه

      :)) نه راستش اطلاعی ندارم. آخه کلن بلاگینگ پدیده‌ی جدیدیه در جهان فکر می‌کنم.

  13. سلام.
    یادداشت خیلی مفیدی بود. شیوه زندگی خیلی جالبی داری. بهت تبریک میگم بخاطر میزان آگاهی که بر شغلت داری 🌹🌱

  14. دمت گرم 🙂 خیلی وقت بود میخواستم به تلگرامت پیام بدم بگم میشه همچین مطلبی بنویسی!؟ بعد با خودم گفتم قرار نیست چون شماره رو داری سر هر چیزی پیام بدی 🙂 هر چند کامنت گذاشتن کلا کار سختیه و من کامنت نمیذارم کلا اما لازمه بدونی چند باری شده برای اینکه مجبور شم یکم از غالب فکری خودم بیام بیرون برم آرشیوت رو بگردم. چیزایی که مینویسی هر روز داره بهتر میشه پسر

  15. به شخصه به شدت به مطالبت علاقه دارم و تنها کسی هستی که توی اینستاگرام پست نوتیفیکیشنت رو روشن کردم. بعضی وقتا که اصلا حوصله هیچی رو ندارم و در راه رسیدن به هدفم انگیزه م رو از دست میدم میرم سراغ پیج اینستاگرام یا وبلاگت و میشینم چندتا از نوشته هات رو میخونم و ۹۹% مواقع حالم خوب میشه و با انگیزه و اشتیاق هرچه بیشتر برمیگردم سر کار و تلاش برای رسیدن به هدف. حرفهات از جنس دله و به نظر من برای همین بیشتر مواقع روی مخاطبت تاثیر گذاره. خیلی نکات خوبی رو از مطالبت یاد گرفتم و ازشون بهره بردم و به خاطرش کلی ازت تشکر میکنم. امیدوارم همواره موفق باشی ارشاد جان

  16. امیر خادمی حیدرپور

    ارشاد واقعا داری راست میگی
    اگه کسی خودش اینکار رو انجام نده نمیفهمه و میگه آره دیگه یه چوس مسقال مطلب میزاره طرف و اینکه کار دیگه انجام نمیده
    ولی
    نمیدونه که پشت همون مطلب چقدر ساعت ها فکر و ادیت و اینجور مسائل نشسته .
    الان من خودم توی این کار حدود دوماه دارم روش فکر میکنم و تصمیم میگیرم که من چه چیزی رو دوست دارم
    و
    پیداش کردم
    مطلب نویس یا بلاگر بودن
    ارشاد واقعا خیلی درمانده ام از حرف دیگران که این چیه و اون چیه !!!!!!

    لطف میکنی یه سر بری اینستاگرام من و نقاط ضعف و قوت رو بسنجی
    و به من بگی .
    و منو راهنمایی کنی تا به هدفم برسم
    آدرس اینستاگرام ⬅adventurestravelamir
    و ایدی تلرگرامم اگه میتونی جوابتو اونجا برام بفرست یا ایمیلم
    هر کدوم راحت تری ولی اگه میتونی تو تلگرام بفرستی برای من چون که بیشتر تو تلگرام میتونم وقت بزارم بهتره

  17. ارشاد عزیز مدت کوتاهیه که باهات آشنا شدم (از طریق اینستاگرام) و الان هم اینجا نوشته هات رو دنبال میکنم. تقریبا تمام مطالب وبلاگت رو خوندم و خواستم بگم بیش از هرچیز داری ذوق و ایمانم به نوشتن رو بهم برمیگردونی با نوشته های درست درمونت.
    این مطلب به طور ویژه عالی و تاثیرگذار بود.
    خوب باشی 😊

  18. امیر خادمی حیدرپور

    ایدی تلگرام
    amir_hosein_khademi

  19. ارشاد عزیز، اطلاعاتت عالى بودن، از اول تا آخرش را خوندم. براى کسانى که تازه وبلاگ نویسى را شروع کردن، ( مثل من) بسیار جذاب بود. منم سفر زیاد میرم ، و تا چند روز دیگه دارم میام ایران ( از آمریکا) امیدوارم بشه که ببینمت و از سفرهامون بگیم.

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام عزیزم. خیلی خوشحال میشم ببینمت. من دارم میرم سیستان و بلوچستان. بدوووو :))

  20. شور زندگی تو عکس ها و نوشته هاتون موج میزنه.
    ازتون ممنونم که صادقانه صحبت می کنید و تبلیغات رو وسیله ای برای کسب درآمد می دونید واسه رسیدن به رویاهاتون.
    لطفا بیشتر و بیشتر بنویسید.. 🍃

  21. سلام ارشاد جان.هیچوقت هیچ کار خدا تو زندگیم بی حکمت نبوده .درست مثه امروز که حالم خیلی بد بود و از صبح که اومدم سرکار از پشت میز تکون نخوردم و زل زدم به صفحه مانیتور و بی هدف تو اینستا چرخ میزدم.تا اینکه از طریق پیج pv44که عاشقانه دنبالش می‌کنم باهات آشنا شدم.نوشته هات یه تکون ریز بهم داد و دستمو آورد سمت کیبورد تا بنویسم برات.حس می‌کنم الان دارم بهتر میشم.پس لطفا باش و بنویس .باشد که حس و حالمان را خوب‌تر کنی رفیق..

    1. ارشاد نیک‌خواه

      عارفه جان خیلی خوش اومدی به جمع ما. و بدون همین نوشته‌ت کلی بهم انگیزه میده برای ادامه دادن. مرسی

  22. ممنون که تجربه هات رو به اشتراک میذاری .اکثر مواقع از ایندم با این شرایطی که وجود داره ناامید هستم ولی با خوندن مطالبی که ادمایی مثل شما به اشتراک میذارن کمی امیدوار میشم

    1. ارشاد نیک‌خواه

      قربونت برم. می‌دونم چی میگی. من هم بعضی وقت‌ها ناامید میشم. ولی نمی‌تونم بشینم و نگاه کنم. باید موج کوچیکی باشم در راه تغییر.

  23. سلام ارشاد
    من همه پست های اینستاگرام و وبلاگت رو دنبال می کنم و لذت می برم و چیز یاد میگیرم
    داشتم به خودم میگفتم چند سال دیگه این وبلاگ یه وبلاگ معروف و بزرگ خواهد شد.چون تو پشتکارش رو داری
    راستی دارم تایپ ده انگشتی رو تمرین میکنم و ازین بابت ازت ممنونم.درضمن بابت تمام ساده گرایی موجود تو وجودت بهت تبریک میگم.

    1. ارشاد نیک‌خواه

      ایول شادی. خیلی خوشحالم که برای بهتر شدنت تونستم جرقه‌ی کوچیکی باشم. ادامه بده به خفنیت :))

  24. مرسییییی مرسییی به خاطر این که یکی از اون ادمایی هستی ک ارزو دارم یه روز دنیا پر بشه از اونا‌‌😁😁😁😁

  25. سلام ..از پیج پانته آ با اینستاگرام و بعد وبلاگ شما اشنا شدم… راستش اولش حوصلم نمیومد پست رو بخونم .. بعدش ولی خوندم و جذبم کرد ،کنجکاو شدم اومدم اینجا و عاشق فضای اینجا شدم..منم به جمع خواننده های روزانه اینحا اضافه شدم و خوشحالم ازیب بابت …. نوشته هات عالی بودن ..مرسی واقعا

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام حنا. خیلی خوش اومدی. و بدون همین پیامت خیلی بهم انگیزه می‌ده ادامه بدم.

  26. ارشاد خسته نباشی . کیپ ایت آپ که تا الان تو همین ۳ سال واسه خود من تاثیر زیادی رو دیدگاهم تو خیلی چیزا داشتی و اگه یروز کتاب بنویسی حتما کتابتو میگیرم ۳>

    1. ارشاد نیک‌خواه

      عزیزمی آرمان جان. حواسم بهت هست که همیشه بودی.

  27. سلام سلام؛
    من خیلی دوست دارم یه وبلاگ راه‌اندازی کنم, اما نمی‌دونم چجوری شروع کنم و توی اینترنت هم آموزش موردنظرم رو پیدا نکردم
    میشه تو بخش یادگرفتنیا یه توضیح خلاصه بدی؟

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام مریم. حتمن در موردش می‌نویسم. مرسی که گفتی.

  28. علی رضا حاجی زاده

    سلام ارشاد جان
    ممنون ام که تجربه ات رو با ما در میون گذاشتی و خیلی بیشتر با این کار آشنا کردی
    فقط یک نکته، آدم وقتی اینفلوئنسر میشه باید تا کجا حدود خودش را رعایت کنه، مثلا برای اینکه برندها بهش رجوع میکنن تا کجا باید ببینه این با ارزش هاش همخونی داره یا نه؟ چقد مسائل مالی براش مهمه؟
    در مورد دسته اول و سوم که گفتی خب خیلی معلوم تره ولی برا افرادی که دنبال ساختن مطالب به درد بخور تره، این ارزش براشون باید خیلی گل درشت تر باشه؟ چون مخاطبانشون خاص ترن
    حالا من اصن به مدیر کمپین اون برند نمیخوام گیر بدم که چجوری مخاطب شناسی نکرده و از یه دم اینگیجمنت رو بر اساس لایک تعیین میکنه و نمیگه این لایک از طرف کیه اصن

  29. وااای ارشاد عاشق مطالبتم…عاشق نوشتنتم..خیلی خوبه پسر ادامه بده … داف گرافی کیلویی چند؟!!! :))) یه چیزی فقط آخر مطلبت گفتی که الان چند وقتی میشه که خودم می خواستم اینو بهت بگم.. من از اولش که با پیجت آشنا شدم چیزی که بیشتر از همه منو جذب کرد و باعث شد دنبالت کنم همین طنز موجود تو ویدیوهات و متنات بود … یه طنز خنک و بامزززه…ولی روز به روز که گذشت احساس می کنم کمتر و کمتر شد…مثلا اون ویدیویی که گذاشته بودی و از بلیط ترکیه جا مونده بودی یادته؟ من اونو ۱۰ بار دیدم و هر دفعه مردم از خنده :D… قبول دارم که الان دنبال محتوای عمیق تری که ما هم واقعا استفاده می کنیم ..ولی دل من یکی واسه شوخیات تنگ شده .. پس همونطور که خودت در آخر مطلبت این بالا گفتی کاش یکم نمک کاراتو بیشتر کنی :))) مرسی

  30. اتفاقا بر عکس چیزی که هنه فکر میکنن. پول دراوردن از وبلاگ و وب نویسی الان خیلی راحت شده. خود من الان با چیزی در حدود چهار تا شش ساعت کار کردن در روز که البته ساعت کاریش کاملا به خودم بستگی داره دارم چیزی حدود سه میلیون تومان درامد ماهانه دارم. البته من یه روند چهارساله رو طی کردم تا به اینجا رسیدم.و حالا هم با پولش دارم مسافرت دور دنیا رو میرم. هرچند من شغل اولی هم دارم و هنوز جرات نکردم کار اداری ام رو رها کنم. اما برای کسایی که میخوان شروع کنن میتونم اینو با اطمینان بگم که با یه روند یکساله میتونن به درامدزایی برسن.الان فرصت های بلاگ نویسی خیلی زیاد هست و به اصطلاح دست زیاد نشده و هرکس بجنبه میتونه یه گوشه ای از درامد وب رو به خودش اختصاص بده. ولی باید بگم که الان دوره ی کار تخصصی هست. امیدوارم ارشاد موفق بشه ولی برای بلاگ نویسی باید تخصصی کار کنید یعنی توی یه حوزه که سردرمیارین و علاقه دارین مطلب بنویسید.

  31. در مورد محتواهایی مثل دافگرافی: از نظر فنی و حرفه ای SEO، اگر محتوایی که تولید میشه، صرفاً چند روز دیده بشه و بعدش دیگه کسی نره سراقش، تاثیر به شدت کمتری داره نسبت به محتوایی که مخاطب اون رو بعد ۱ سال هم بتونه بخونه و شیر کنه و… بعد محتوا توسط اسپایدر های «هوشمند» گوگل وارسی می شن و مسلما محتوایی که در مورد یه صنعت خفن، مثل توریسم هست خیلی ارزش بیشتری خواهند گرفت نسبت به دافی گرافی

  32. فقط جهت ارسال انرژی کامنت گذاشتم 🙂 امیدوارم هیچوقت ترمزی پیدا نشه که تو رو از این سبک زندگی که خودت انتخاب کردی بازداره.
    منم تایپ ده انگشتی انگلیسی رو شروع کردم.
    میشه آدرس یکی دو مطلب رو برای مریم بذارم که میخواد وبلاگ نویسی رو شروع کنه؟

  33. مثل همیشه صداقت و راهنما بودنت رو تحسین میکنم ارشاد جان

  34. سلام.خواستم بابت وبسایت خوبتون ازتون تشکر کنم و امیدوارم باعث ایجاد انگیزه براتون بشه

  35. سلام
    چه باحال که تو این دور و زمونه که کسی حاضر نیست سرش رو از رو گوشی و اپلیکشن های جور وا جور بلند کنه هنوز یک سایتی هست و بلاگری هست که زیر نوشته هاش این همه کامنت و مطلب و دغدغه و دلگرمی وجود داره .
    من چند ساعت بیشتر نیست این سایت رو پیدا کردم و تقریبا تصادفی بود این برخورد ولی واقعا مطالبش برام جالب بود و شیوه روایتی که دارید .
    دم شما گرم

    1. ارشاد نیک‌خواه

      جیگرتو امیر جان. مرسی اینجور میگی. میام اینجا و کلی انرژی می‌گیرم.

  36. سلام ارشاد جان
    راستش من با طراحی وب یه مقداریم آشنایی دارم
    ظاهرا خودت قالب ساتت رو ساختی، درسته؟ چرا از این راه درامد کسب نمیکنی؟ قالب سایت طراحی کن یا حتی کسایی هستن با این راهنمایی های تو میخوان که سایت کامل با داشته باشن ولی راهش رو بلد نیستن

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام شادی. مرسی از راهنمایی‌هات. راستش قالب رو با کمک دوستم رامین طراحی کردم. می‌تونم در مورد طراحی قالب یا راه‌اندازی وبلاگ مشاوره بدم ولی به عنوان شغل نمی‌خوام بهش فکر کنم چون می‌خوام تمرکزم رو بذارم روی همین بلاگینگ، نوشتن و سفر کردن.

  37. ایول داری ارشاد
    یکی بابت جسارت این که تونستی پشت کنی به کار کارمندی
    و دوم بابت این که همه کامنت ا رو جواب میدی

    1. ارشاد نیک‌خواه

      دمت گرم یوسف جان.
      به کاری که دارم می‌کنم علاقه دارم و در نتیجه مسیری که دارم می‌رم خیلی صعب‌العبور نیست.
      مرسی که برام نوشتی.

  38. سلام ارشااد.. یک دنیا خوشحالم که باهات آشنا شدم… وقتی نوشته هاتو میخونم از شدت هیجااان اینکه این همه راه درست وجود داره برای تاثیر مثبت ایجاد کردن اصلا تپش قلب میگییرررم :)) کلا دیدم به زندگی خیلی تک بعدی بود… حالا فکر تغییر تو سرمه.. اینکه میتونم خییلی مفیدتر باشم… و یه بخش بزرگیش بخاطر توئه… مرسییی که انقد خوووبیییی

    1. ارشاد نیک‌خواه

      اگه بدونی چقدر حالم رو خوب کرد و بهم انرژی داد این حرف‌های قشنگت ای آدم قشنگ.

  39. ارشاد کارت عالی ه و عاشق این صداقتت هستم. مرسی که محتوای خوب برای وب فارسی تولید می کنی و از همه مهمتر علاوه بر شبکه های اجتماعی می ذاری تا به وب عمیق نرن

    1. ارشاد نیک‌خواه

      جیگرتو کیان جان. مرسی از تشویق قشنگت.

  40. سلام ارشاد.واقعا دمت گرم با این سبک زندگی جالب و هیجان انگیزی که داری و مرسی که منو باهاش اشنا کردی
    امیدوارم هر روز پر انرژی تر از دیروز به سفرات و کارای باحالت ادامه بدی…مطمئن باش یه روزی میشم همسفرت(البته اگه دوست داشته باشی.من که خیلی دوست دارم)…
    مرسی که انقدر خوبی و به یه عالمه ادم انرژی میدی♥♥♥♥♥

    1. ارشاد نیک‌خواه

      سلام صدف. خیلی ممنونم برای این همه انگیزه که بهم دادی. تو هم به سفر و کنجکاوی‌هات ادامه بده. مطمئنم یه روزی یه جایی همسفر می‌شیم.

کامنت بذارید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *